Verbum

úmfallen* vi (s) па́даць, упа́сці, (з)валі́цца; пераку́львацца, абаро́чвацца

überkippen

1. vt перакулі́ць, абярну́ць

2. vi (s) губля́ць [тра́ціць] раўнава́гу; пераку́львацца, абаро́чвацца

úmkippen

1.vt пераку́льваць, абаро́чваць

2. vi (s) пераку́львацца, абаро́чвацца, губля́ць раўнава́гу, па́даць

úmschlagen* I

1. vt

1) надзява́ць, накі́нуць

2) абго́ртваць, абмо́тваць

3) адгіна́ць (каўнер)

4) пераго́ртваць (старонку)

5) перагружа́ць (тавар)

6) пераку́льваць, зва́льваць

2. vi (s)

1) рэ́зка мяня́цца (пра вецер і г.д.)

2) пераку́львацца, абаро́чвацца

úmdrehen vt

1. паваро́чваць; круці́ць;

j-m den Hals ~ звярну́ць шы́ю каму́-н.;

◊

den Spíeß ~ змяні́ць та́ктыку, (само́му) пайсці́ ў наступле́нне

2. ~, sich паваро́чвацца; абаро́чвацца;

er dréhte sich zu mir um ён павярну́ўся да мяне́ (тва́рам)

úmsehen*, sich

1) агля́двацца, азіра́цца, абаро́чвацца наза́д;

óhne sich úmzusehen не агля́дваючыся [не абаро́чваючыся];

◊

du wirst dich noch ~ ≅ ты яшчэ́ пашкаду́еш аб гэ́тым;

sich nach állen Séiten ~ азіра́цца [агляда́цца] па бака́х

2) (in D) агляда́ць (дом, мясцовасць)

3) (nach D) шука́ць (вачы́ма); нагляда́ць;

sich nach Árbeit ~ шука́ць рабо́ту

wénden* vi

1. vt

1) (толькі па слаб. спраж.) пераваро́чваць; ніцава́ць (вопратку)

2) паваро́чваць, варо́чаць; круці́ць;

kein Áuge von j-m ~ не зво́дзіць вачэ́й з каго́-н.;

das Heu ~ варо́чаць се́на;

bítte ~! глядзі́ на адваро́це!

3) (an A) тра́ціць, выдатко́ўваць, расхо́даваць (што-н. на што-н.);

er hat viel Mühe und Kraft darán gewándt ён прыкла́ў да гэ́тага мно́га сіл і намага́нняў

4) (толькі па слаб. спраж.) паваро́чваць (назад)

2. ~, sich

1) паваро́чвацца; абаро́чвацца;

sich zur Flucht ~ кі́нуцца [пусці́цца] наўцёкі

2) (an j-n) звярта́цца (да каго-н.)

3) (толькі па слаб. спраж.) мяня́цца, перамяня́цца (пра надвор’е і г.д.);

◊

das Blatt hat sich gewéndet ≅ сітуа́цыя (рэ́зка) змяні́лася