Verbum

hínhalten* vt

1) праця́гваць, падава́ць, падстаўля́ць;

die Hand ~ працягну́ць [пада́ць] руку́ (для падтрымкі); перан. пада́ць руку́ дапамо́гі

2) заця́гваць, затры́мліваць;

mit báren Verspréchungen ~ ≅ вадзі́ць за нос;

j-n mit der Bezáhlung ~ затры́мліваць каму́-н. вы́плату;

j-n ~ не дава́ць каму́-н. адка́зу, пакі́нуць каго́-н. у няве́данні

Schícksal n -s, -e лёс, до́ля;

sein ~ méistern уладкава́ць свой лёс;

sein ~ ist besíegelt яго́ лёс вы́рашаны;

sich in sein ~ fínden* [ergében*] прыміры́цца ca сваі́м лёсам;

mit séinem ~ hádern нарака́ць на свой лёс;

séinem ~ überlássen* пакі́нуць на во́лю лёсу;

er wird séinem ~ nicht entgéhen ён не пазбе́гне свайго́ лёсу

Díenst m -es, -e

1) слу́жба, паса́да;

áußer ~ у адста́ўцы;

éinen ~ ántreten* паступі́ць на рабо́ту [слу́жбу];

den ~ áufgeben* [verlássen*, quittíeren] пакі́нуць слу́жбу;

j-n aus dem ~ entlássen*, j-m den ~ kündigen зво́льніць каго́-н. з пра́цы

2) служэ́нне (народу, ідэі)

3) паслу́га;

éinen ~ erwéisen* [léisten] зрабі́ць паслу́гу [ла́ску]

4) дзяжу́рства;

~ háben, ~ tun* дзяжу́рыць

Kláge f -, -n

1) юрыд. ска́рга;

éine schríftliche ~ іскава́я зая́ва;

gégen j-n ~ erhében* падава́ць ска́ргу на каго́-н.;

éine ~ ánhängig máchen узбуджа́ць ска́ргу [іск];

j-s ~ ábweisen* адмо́віць [адказа́ць] каму́-н. у іску́;

eine ~ auf sich berúhen lássen* пакінуць ска́ргу без вы́нікаў;

Verjährung éiner ~ і́скавая да́ўнасць

2) плач, рыда́нне; нарака́нне;

in láute ~n áusbrechen* мо́цна распла́кацца

sítzen* vi

1.

1) сядзе́ць;

weich ~ сядзе́ць на мя́ккім;

gedrängt ~ сядзе́ць це́сна [у цеснаце́];

der Hieb sitzt уда́р папа́ў у цэль;

éine Beléidigung auf sich ~ lássen* праглыну́ць абра́зу [знява́гу]

2) знахо́дзіцца, сядзе́ць, разм. тырча́ць (дзе-н.)

3) сядзе́ць (у турме);

wégen etw. (G) ~ сядзе́ць за што-н.

4) сядзе́ць, падыхо́дзіць, пасава́ць па фігу́ры (пра вопратку);

◊

das hat geséssen! гэ́та папа́ла ў кро́пку!;

auf dem hóhen Ross ~ разм. ва́жнічаць;

auf den Óhren ~ ≅ рабіць вы́гляд, што не чу́еш;

wer gut sitzt, der rückt nicht ≅ ад до́брага ле́пшага не шука́юць;

~ bléiben* (з)астава́цца на другі́ год (у класе); не вы́йсці за́муж;

auf der Wáre ~ bléiben* не прада́ць тава́р;

~ lássen* кі́нуць, пакі́нуць каго́-н.; заста́віць чака́ць і не прыйсці́; пакі́нуць на другі́ год (у класе)