Verbum

méinen vt

1) меркава́ць, ду́маць, мець на ўва́зе

2) выка́зваць сваю́ ду́мку, каза́ць

3) мець наме́р, хаце́ць (што-н. зрабіць);

was ~ Sie dazú? што Вы ду́маеце аб гэ́тым?, што Вы ска́жаце нако́нт гэ́тага?;

was ~ Sie damít? што Вы ма́еце на ўва́зе?;

etw. nicht böse ~ не мець дрэ́ннага [зло́га] наме́ру;

es gut mit j-m ~ до́бра абыхо́дзіцца з кім-н., до́бра адно́сіцца [ста́віцца] да каго́-н.;

◊

der Ófen meint es gut разм. печ до́бра наце́плена

réichen

1. vt падава́ць, праця́гваць;

die Hand zum Gruß ~ віта́цца з кім-н. за руку́;

◊

er kann ihm nicht das Wásser ~ перан. ≅ ён і падно́ска яго́ не ва́рты

2. vi

1) быць дастатко́вым, хапа́ць, става́ць;

séine Kraft reicht aus яму́ хапа́е сі́лы;

das Brot muss ~ хле́ба паві́нна хапі́ць

2) распасціра́цца, дастава́ць;

das Wásser reicht ihm bis an den Hals вада́ дасяга́е яму́ пад го́рла;

so weit der Hímmel reicht да са́мага гарызо́нта

Staub m -(e)s, рэдка pl -e і Stäube

1) пыл

2) прах;

zu ~ wérden паме́рці; пайсці́ [рассы́пацца] пра́хам;

◊

j-n in den ~ tréten* змяша́ць каго́-н. з гра́ззю;

j-n, etw. in den ~ zíehen* знясла́віць каго́-н., што-н.;

vor j-m im ~ líegen* валя́цца ў каго́-н. у нага́х;

sich aus dem ~e máchen разм. непрыкме́тна ўцячы, даць лататы́ [ця́гу];

j-m ~ in die Áugen stréuen [blásen*] ≅ пуска́ць каму́-н. пыл у во́чы

Stein m -(e)s, -e

1) ка́мень;

◊

mir fiel ein ~ vom Hérzen у мяне́ бы́ццам гара́ з плячэ́й звалі́лася;

j-m ~e in den Weg légen [róllen] рабі́ць каму́-н. перашко́ды

2) ко́стачка (у пладах)

3) шахм. фігу́ра; ша́шка;

der ~ der Wéisen філасо́фскі ка́мень;

◊

bei j-m éinen ~ im Brett háben мець до́брую рэпута́цыю ў каго́-н.;

~ und Bein schwören кля́сціся ўсі́м на све́це, кля́сціся і бажы́цца;

es friert heute ~ und Bein разм. сёння траску́чы маро́з

Verkéhr m -(e)s

1) рух; ву́лічны рух;

im ~ sein курсі́раваць;

den ~ drósseln скарача́ць рух, рабі́ць перашко́ды нарма́льнаму ру́ху;

den ~ stören паруша́ць рух;

auf der Stráße herrscht stárker [réger] ~ на ву́ліцы вялі́кі рух

2) вайск. рух (па камунікацыях)

3) зно́сіны (па пошце, чыгунцы)

4) фін. абарачэ́нне

5) зно́сіны;

mit j-m ~ háben [pflégen], mit j-m im ~ stéhen* падтры́мліваць зно́сіны [знаёмства] з кім-н.;

bríeflicher ~ перапі́ска, карэспандэ́нцыя;

◊

der ~ mit ihm ist nichts für dich ён табе́ не кампа́нія

verwénden*

1. vt

1) ужыва́ць, скарыста́ць, прымяня́ць, тра́ціць;

etw. zu séinem Nútzen ~ скарыста́ць што-н. на сваю́ кары́сць;

viel Fleiß auf éine Árbeit ~ прыкла́сці мно́га намага́нняў у рабо́це

2) адво́дзіць (убок вочы);

er verwándte kéinen Blick [kein Áuge] vom Kind ён не спуска́ў вачэ́й з дзіця́ці

2. ~, sich (bei j-m für A) хада́йнічаць (перад кім-н. за каго-н., што-н.), прасі́ць (каго-н., за каго-н.), заступа́цца;

sich für éinen Vórschlag ~ адсто́йваць [абараня́ць] яку́ю-н. прапано́ву

Wolf m -(e)s, Wölfe

1) заал. воўк

2) мясару́бка;

◊

ein ~ im Scháfspelz воўк у аве́чай шку́ры;

der ~ ändert sein Haar, áber nicht séine Art ≅ во́ўка ў плуг, а ён – у луг;

wie der ~ in der Fábel пра во́ўка памо́ўка, а ён на паро́г;

mit den Wölfen muss man héulen ≅ як уле́з у варо́ны, то і ка́ркай, як яны́;

der ~ stirbt in séiner Haut ≅ з дугі́ агло́блі не зро́біш; гарба́тага магі́ла вы́правіць