bleed
[bli:d]
bled, bled
1.
v.i.
1) крыва́віць, сьцяка́ць крывёю, праліва́ць кроў
He bled to death — Ён сьцёк крывёю й памёр
He fought and bled for his country — Ён змага́ўся й праліва́ў кроў за свой край
2) сачы́цца, тра́ціць сок (пра пашко́джанае дрэ́ва)
3) Figur. крывёю абліва́цца, шкадава́ць, перажыва́ць
Our hearts bleed for you — На́шыя сэ́рцы за цябе́ крывёю абліва́юцца
4) Print. выхо́дзіць за палі́, не пакіда́ць палёў
2.
v.t.
1) пуска́ць кроў, браць кроў
2) пуска́ць сок з дрэ́ваў
3) informal вымага́ць (гро́шы)
4) Print. друкава́ць да канцо́ў бачы́ны (не пакіда́ючы палёў)
5) паво́лі спуска́ць ваду́
3.
n.
1) тэкст ці ілюстра́цыя ў кні́зе, што дахо́дзіць да краёў бачы́ны
2) Tech. кла́пан -а m., вэ́нтыль -я m.
•
- bleed white
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)