Verbum

Disziplín f

1) дысцыплі́на;

die ~ befólgen захо́ўваць дысцыплі́ну;

die ~ hálten* [wáhren] падтры́мліваць дысцыплі́ну;

die ~ verlétzen [untergráben*] паруша́ць дысцыплі́ну

2) -, -n прадме́т, (вучэбны, навукі); від спо́рта

ántasten vt

1) датыка́цца, дакрана́цца (да чаго-н.); абма́цваць

2) перан. закрана́ць (гонар і г.д.)

3) перан. паруша́ць;

◊

éinen gúten Námen ~ запля́міць до́брае імя́

übergéhen* I vt

1) абміна́ць, праміна́ць, прапуска́ць, не заўважа́ць;

etw. mit Schwéigen ~ абысці́ што-н. маўча́ннем

2) абыхо́дзіць (каго-н. пры размеркаванні)

3) паруша́ць (закон)

Tréue f - ве́рнасць, адда́насць;

etw. auf Treu und Gláuben hínnehmen* браць [прыма́ць] што-н. на ве́ру;

die ~ hálten* застава́цца ве́рным;

~ schwören* прысяга́ць на ве́рнасць;

~ bréchen* паруша́ць ве́рнасць

stören vt

1) перашкаджа́ць, заміна́ць (каму-н.)

2) непако́іць, турбава́ць (каго-н.)

3) паруша́ць (што-н.);

lássen Sie sich nicht ~ ! не турбу́йцеся!;

j-n in [aus] der Rúhe ~ пару́шыць чый-н. пако́й

4) тэх. скажа́ць;

den Rúndfunk ~ заглушы́ць радыёперада́чу

béugen

1. vt

1) згіна́ць, нахіля́ць;

die Knie ~ схіля́ць кале́ні, станаві́цца на кале́ні

2) грам. скланя́ць

3) прыгнята́ць; паруша́ць; злама́ць;

j-s Stolz ~ злама́ць чый-н. го́нар

2. ~, sich

1) гну́цца

2) (vor D) схіля́цца (перад кім-н.)

3) (unter A) падпарадко́ўвацца (каму-н.)

vergéhen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць, міна́ць

2) прапада́ць, зніка́ць, гі́нуць;

◊

es vergíng ihm Hören und Séhen ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

2. ~, sich (an D, gegen A) завінава́ціцца, зрабі́ць злачы́нства (перад кім-н.), учыні́ць гвалт (над кім-н., каму-н.);

sich an j-m ~ ужыва́ць насі́лле над кім-н.;

sich gégen die Gesétze ~ паруша́ць зако́ны