Tréue f - ве́рнасць, адда́насць;
etw. auf Treu und Gláuben hínnehmen* браць [прыма́ць] што-н. на ве́ру;
die ~ hálten* застава́цца ве́рным;
~ schwören* прысяга́ць на ве́рнасць;
~ bréchen* паруша́ць ве́рнасць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)