Tréue f - ве́рнасць, адда́насць;

etw. auf Treu und Gláuben hínnehmen* браць [прыма́ць] што-н. на ве́ру;

die ~ hálten* застава́цца ве́рным;

~ schwören* прысяга́ць на ве́рнасць;

~ bréchen* паруша́ць ве́рнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)