intreten*

1. vi (s)

1) увахо́дзіць

2) надыхо́дзіць

3) уступа́ць (у арганізацыю)

4) адбыва́цца

5) (für A) заступа́цца (за каго-н.)

2. vt

1) уто́птваць;

sich (D) inen Spltter in den Fuß ~ застрамі́ць нагу́

2) вы́біць (дзверы нагой)

3) разно́шваць (абутак)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ein II аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) рух, пранікненне ўсярэдзіну чаго-н.; intreten* увахо́дзіць

2) набыццё чаго-н.; inkaufen купля́ць, закупля́ць; insameln збіра́ць (напр. узносы)

3) пераход дзеючай асобы або аб’екта дзеяння ў які-н. другі стан: infrieren* замярза́ць; inschlafen* засына́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verstzen

1. vt

1) перастаўля́ць, перамяшча́ць

2) пераса́джваць (дрэвы)

3) пераво́дзіць (вучняў у іншы клас)

4) перамяшча́ць (па службе)

5) закла́дваць (у ламбардзе)

6) нано́сіць (удар)

7) прыво́дзіць (у захапленне)

2. ~, sich:

sich in j-s Lge ~ увахо́дзіць у чыё-н. стано́вішча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mde f -, -n мо́да;

in der ~ sein быць мо́дным;

in die ~ kmmen* увайсці́ ў мо́ду;

nach der nuesten ~ па апо́шняй мо́дзе;

aus der ~ sein [kmmen*] вы́йсці з мо́ды;

die ~ mtmachen прытры́млівацца мо́ды, не адстава́ць ад мо́ды;

~ wrden увахо́дзіць у мо́ду;

hnter der ~ zurückbleiben* адстава́ць ад мо́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уступа́ць, уступі́цьII

1. (уваходзіць) inrücken vi (s), inziehen* vi (s); inmarschieren* vi (s) (пра войскі);

2. (у арганізацыю) (in A) intreten* vi (s), etw. (D) bitreten* vi (s);

уступа́ць у па́ртыю iner Parti bitreten;

3. (распачынаць якое-н дзеянне) eröffnen vt, begnnen* vt, ntreten* vt;

уступа́ць у шлюб юрыд. in den hestand treten*

уступа́ць у перамо́вы дып., тс. перан. Verhndlungen eröffnen; Unterhndlungen nknüpfen; in Unterhndlungen treten*;

уступа́ць у бі́тву вайск. den Kampf eröffnen

4. муз. insetzen vi, infallen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

fügen

1. vt звя́зваць; прыганя́ць; злуча́ць

2. ~, sich

1) здара́цца; атрымо́ўвацца

2) (in A) скара́цца (чаму-н.), станаві́цца пако́рлівым, падпарадко́ўвацца

3) падыхо́дзіць (да чаго-н.);

es kann sich ~, dass… мо́жа зда́рыцца, што…;

sich ineinnder ~ увахо́дзіць адно́ ў друго́е;

die mstände ~ sich so так скла́дваюцца акалі́чнасці;

wie es sich fügt у зале́жнасці ад абста́він

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ко́рань м.

1. Wrzel f -, -n;

ко́рань зу́ба Zhnwurzel f;

2. матэм. Rdix f -, -dizes, Wrzel f;

пака́зчык ко́раня Wrzelexponent m -en, -en;

знак ко́раня Wrzelzeichen n -s, -;

квадра́тны ко́рань Quadrtwurzel f;

здабыва́ць ко́рань die Wrzel zehen*, radizeren vt;

3. грам. Wrzel f;

ко́рань сло́ва Wrzel des Wrtes;

ко́рань зла [лі́ха] die Wrzel des Übels;

вы́рваць з ко́ранем mit der Wrzel usrotten, mit Stumpf und Stiel usrotten;

пусці́ць карані́ Wrzeln schlgen*;

урасці́ караня́мі sich inwurzeln;

увахо́дзіць сваі́мі караня́мі ў глыбо́кую старажы́тнасць tief im ltertum wrzeln;

глядзе́ць у ко́рань (iner Sche) auf den Grund ghen* [kommen*];

ко́рань жыцця́ (жэнь-шэнь) Gnseng m -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ufkommen* vi (s)

1) падыма́цца

2) папраўля́цца

3) бат. выраста́ць, усхо́дзіць, прараста́ць

4) спарт. вылуча́цца;

der Sprtler kmmt stark auf спартсме́н ху́тка вылуча́ецца [прагрэсі́руе]

5) з’яўля́цца, узніка́ць;

ein Verdcht kam auf узні́кла падазрэ́нне

6) зраўня́цца, дагна́ць;

ggen j-n nicht ~ können быць не ў ста́не зраўня́цца з кім-н.

7) (für A) руча́цца, адка́зваць (за каго-н., што-н.)

8) увахо́дзіць ва ўжы́так

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ingehen* I

1. vi (s)

1) прыбыва́ць, паступа́ць;

es sind Brefe ingegangen прыйшлі́ пі́сьмы [лісты́]

2) увахо́дзіцьстан справы);

auf die Frge ~ спыні́цца на пыта́нні;

auf jden Schüler ~ індывідуа́льна падыхо́дзіць да ко́жнага ву́чня

3) (auf A) пагаджа́цца (з чым-н.), пайсці́ (на што-н.);

auf inen Vrschlag ~ прыня́ць прапано́ву

2. vt (h, s) заключа́ць (здзелку, пагадненне);

ine Wtte ~ ісці́ ў закла́д;

ine he ~ усту́піць у шлю́б

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)