Verbum

break off

а) абло́мваць, аблама́ць; адлама́цца

to break off a twig — аблама́ць галі́нку

б) перапыня́ць, спыня́ць

The conferences were broken off — Канфэрэ́нцыі былі́ спы́неныя

в) парва́ць сябро́ўства

arrest

[əˈrest]

1.

v.t.

1) арышто́ўваць

2) затры́мваць; спыня́ць

arrested development — затрыма́нае разьвіцьцё

3) зьвярта́ць, захапля́ць, прыко́ўваць

to arrest someone’s attention — захапі́ць не́чыю ўва́гу

2.

n.

1) а́рышт -у m.; зьняво́леньне n.

2) спыне́ньне, затрыма́ньне n.

silence

[ˈsaɪləns]

1.

n.

1) цішыня́, ці́ша f.

2) маўча́ньне n., маўклі́васць f.

3) замо́ўчваньне, зато́йваньне n., забыцьцё n.

2.

v.t.

1) суніма́ць гу́таркі, супако́йваць го́ман

2) прымуша́ць маўча́ць

3) заглуша́ць, спыня́ць (варо́жы аго́нь)

•

- in silence

suppress

[səˈpres]

v.t.

1) душы́ць (паўста́ньне, бунт)

2) стры́мваць (зяха́ньне, плач)

3) прытры́мваць, прыпыня́ць

to suppress a newspaper — прыпыні́ць газэ́ту

4) стры́мваць, спыня́ць

to suppress bleeding — спыні́ць крывацёк

5) зато́йваць

to suppress the truth — затаі́ць пра́ўду

stifle

[ˈstaɪfəl]

1.

v., -fled, -fling v.t.

1) душы́ць, не дазваля́ць ды́хаць (пра дым)

2) стры́мваць (сьлёзы, усьме́шку, пазяха́ньне)

3) душы́ць; спыня́ць (дзе́йнасьць)

to stifle a rebellion — здушы́ць бунт

2.

v.i.

душы́цца

I am stifling in this hot room — Я задыха́юся ў гэ́тым ду́шным пако́і

spike

I [spaɪk]

1.

n.

1) болт балта́, шпень шпяня́, касты́ль -я́ m.

2) шып -а m.

3) Sport чараві́кі з шыпа́мі

2.

v.t.

1) злуча́ць, змацо́ўваць балта́мі

2) набіва́ць шы́пы (на падэ́швы)

3) спыня́ць (пля́ны, намага́ньні)

4) informal рабі́ць ярша́, дадава́ць алькаго́лю (да напо́ю)

5) Sport зраза́ць (мяч)

II [spaɪk]

n.

ко́лас -а m.

suspend

[səˈspend]

v.

1) падве́шваць

The lamp was suspended from the ceiling — Ля́мпа была́ падве́шаная да сто́лі

2) спыня́ць, прыпыня́ць

to suspend work — прыпыні́ць пра́цу

3) прыпыня́ць часо́ва, адклада́ць

The court suspended judgment until next Monday — Суд адкла́ў прысу́д да насту́пнага панядзе́лка

4) часо́ва звальня́ць (з паса́ды); часо́ва выключа́ць

5) стры́мваць

to suspend payment — стрыма́ць спла́ту (даўго́ў)

quit

[kwɪt]

1.

v.t.

1) спыня́ць

The men quit work when the whistle blew — Мужчы́ны спыні́лі пра́цу, калі́ загудзе́ў гудо́к

2) пакіда́ць (пако́й), выхо́дзіць

He quit the room in anger — Ён пакі́нуў пако́й са зло́сьцю

3) кі́даць пра́цу (назусі́м)

4) плаці́ць, спла́чваць (доўг)

2.

adj.

во́льны

I gave him money to be quit of him — Я даў яму́ гро́шы, каб расквіта́цца зь ім