nederstoßen*

1. vt

1) валі́ць з ног, збіва́ць

2) забіва́ць (на ме́сцы), зако́лваць

2. vi (s) ху́тка спуска́цца, па́даць ка́менем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mwerfen* vt

1) пераку́льваць, валі́ць, збіва́ць (з ног);

der Sänger hat mgeworfen спява́к сфальшы́віў

2) накі́нуць (хустку і да т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zusmmenfügen

1. vt злуча́ць, звя́зваць, збіва́ць (што-н.); згурто́ўваць

2. ~, sich аб’ядно́ўвацца, злуча́цца;

lles fügt sich gut zusmmen усё скла́дваецца до́бра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nederschlagen*

1. vt

1) біць (чым-н.)

2) збіва́ць (з ног)

3) забіва́ць, падаўля́ць (паўстанне)

4) апуска́ць (вочы)

2. ~, sich аса́джвацца, асяда́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

блы́таць

1. (ніткі і г. д.) verwrren vt, verwckeln vt;

2. (у расказе і г. д.) sich verwrren; fseln vi, in Wdersprüche gerten*;

3. (збіваць з тропу) verwrren vt, rremachen аддз. vt, aus dem Konzpt brngen*;

4. (змешваць каго-н. з кім-н., што-н. з чым-н.) verwchseln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zusmmenschlagen*

1. vt

1) збіва́ць

2) сту́каць адно́ аб адно́, пля́скаць;

die Hände über dem Kopf ~ пля́снуць рука́мі (ад здзіўлення і г.д.)

3) зго́ртваць (газету)

4) разбіва́ць (ушчэ́нт)

2. vi (s) сту́кацца, сутыка́цца;

die Wllen schlgen über ihm zusmmen хва́лі захлісну́лі яго

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlgen*

1. vt

1) біць, удара́ць;

j-n zu Bden ~ павалі́ць каго́-н. на зямлю́;

die Hände vors Gescht ~ закры́ць твар рука́мі;

j-n ins Gescht ~ біць каго́-н. па тва́ры;

ine Brücke ~ наво́дзіць мост;

Münzen ~ чака́ніць мане́ты;

Lärm ~ падня́ць шум;

die Trmmel ~ біць у бараба́н;

den Takt ~ адбіва́ць такт

2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;

lles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт

3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)

4) выбіва́ць;

j-m etw. aus der Hand ~ вы́біць у каго́-н. што-н. з рук;

j-m etw. aus dem Kopf [aus dem Sinn] ~ вы́біць каму́-н. што-н. з галавы́

2. vi

1) біць;

das Gewhr schlägt ружжо́ аддае́;

die Flmmen ~ aus dem Fnster по́лымя выбіва́ецца з акна́

2) (gegen A, auf A) уда́рыцца (аб што-н.);

die Wllen ~ ans fer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг

3) бі́цца (пра сэрца, пульс)

4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)

5) шчо́ўкаць (пра салаўя)

6):

das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці

3. ~, sich

1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)

2):

sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (тс. перан.);

sich recht und schlecht durchs Lben ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);

bei j-m auf den Busch ~ спрабава́ць вы́ведаць чыю́-н. таямні́цу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)