ábsperren

1. vt

1) замыка́ць, зачыня́ць

2) адгаро́джваць; ачапля́ць; адрэ́заць (шлях);

éine Stráße ~ ачапля́ць ву́ліцу

2. ~, sich адасабля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúschlagen*

1. vt

1) закало́чваць, забіва́ць

2) зачыня́ць (з трэскам), зачыня́ць

3) камерц. прыбаўля́ць, дапла́чваць

4) (j-m) штурхну́ць, кі́нуць, пасла́ць удара́м (што-н. каму-н.)

5) (j-m) прырэ́заць (зямлю каму-н.)

2. vi (auf A) накі́нуцца з кулака́мі (на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fasten

[ˈfæsən]

v.t.

1) прымацо́ўваць, прывя́зваць, зьвя́зваць; сашчэ́пліваць (папе́ры); сашрубо́ўваць

2) сьціска́ць (ру́кі, зу́бы)

3) зачыня́ць; замыка́ць; зашпіля́ць

to fasten a door — зашчапі́ць дзьве́ры

to fasten a blouse — зашпілі́ць блю́зку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zusámmenklappen

1. vt скла́дваць, зачыня́ць (з ляскатам)

2. vi (s) зачыня́цца, скла́двацца;

er ist mit den Nérven zusámmengeklappt яго́ не́рвы не вы́трымалі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúmachen vt разм.

1) зачыня́ць;

den Brief ~ закле́іць пісьмо́

2) зашпі́льваць;

ich kónnte kein Áuge ~ я не мог заплю́шчыць во́чы, я не мог засну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shut

[ʃʌt]

1.

shut, shutting, v.t.

1) зачыня́ць

to shut the door — зачыні́ць дзьве́ры

to shut the eyes — заплю́шчыць во́чы

2) замыка́ць

to shut in prison — пасадзі́ць у турму́

2.

adj.

замкнёны, замкну́ты; зачы́нены

•

- shut down

- shut off

- shut out

- shut up

- shut in

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zústoßen*

1. vt зачыня́ць (з трэскам)

2. vi (s)

1) (D) здара́цца (з кім-н.);

ein Únglück ist ihm zúgestoßen з ім зда́рылася няшча́сце

2) (auf A) вайск. нане́сці удар (па чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

staple

I [ˈsteɪpəl]

1.

n.

1) прабо́й -я m.

2) сашчэ́пка, ско́бка f.

2.

v.t.

1) зачыня́ць на прабо́й

2) сшыва́ць, сашчэ́пліваць (папе́ры); брашурава́ць

II [ˈsteɪpəl]

1.

n.

1) асно́ўны праду́кт

2) сыраві́на f.

3) валакно́ n.

2.

adj.

1) найважне́йшы, ва́жны, гало́ўны

a staple subject of conversation — гало́ўная тэ́ма гу́таркі

2) выро́шчваны вялі́кімі ко́лькасьцямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verschlíeßen*

1. vt замыка́ць; зачыня́ць (на замок);

éinen Wunsch in sich (D) затаі́ць жада́нне;

ein Gehéimnis in sich зберага́ць та́йну

2. ~, sich:

sich j-s Bítten gegenüber (nicht) (не) быць глухі́м да чыі́х-н. про́сьбаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zu=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) напрамак куды-н: zúfließen* прыплыва́ць, прыцяка́ць

2) закрыццё: zúmachen зачыня́ць

3) дабаўленне: zúgießen* даліва́ць

4) прысваенне, прыпісванне чаго-н.: j-m etw. zúsprechen* прысво́іць каму́-н. што-н.; zúschreiben* прыпі́сваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)