zúbilligen vt

1) дава́ць зго́ду, дазва́ляць, прызнава́ць

2) (j-m etw.) прысуджа́ць (каму-н., што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bewílligen vt дазваля́ць, дава́ць зго́ду (на што-н.);

die Fórderungen ~ задаво́ліць патрабава́нні; дава́ць (сро́дкі);

Kredít ~ даць крэды́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinder

I [ˈhɪndər]

v.t.

1) затры́мваць

He was hindered by rain — Яго́ затрыма́ў дождж

2) заміна́ць, перашкаджа́ць, не дазваля́ць

II [ˈhɪndər]

adj.

за́дні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

genéhmigen vt дазваля́ць, ухваля́ць, пагаджа́цца (на што-н.);

ein Gesúch ~ задаво́ліць про́сьбу [прашэ́нне];

noch éinen ~ разм. прапусці́ць яшчэ́ ча́рачку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

license

[ˈlaɪsəns]

1.

n.

1) дазво́л -у m.

2) пасьве́дчаньне n.

3) ліцэ́нзія f.

4) злоўжыва́ньне свабо́дай

2.

v.t.

1) дава́ць дазво́л

2) дазваля́ць зако́нам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vergönnen vt дазваля́ць;

es war mir vergönnt я меў шча́сце, мне вы́пала шча́сце;

wenn es mir vergönnt калі́ мне су́джана [наканава́на]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

forbid

[fərˈbɪd]

v.t., -bade or -bad, -bidden or -bid, -dding

1) забараня́ць

2) не дазваля́ць, не дапушча́ць; прадухіля́ць

God forbid it! — Барані́ Бо́жа! Няха́й Бог баро́ніць!

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sanction

[ˈsæŋkʃən]

1.

n.

1) афіцы́йны дазво́л, ухвале́ньне n.

2) санкцыянава́ньне n.

3) са́нкцыя f.

2.

v.t.

1) зацьвярджа́ць, рабі́ць правамо́цным, санкцыянава́ць

2) ухваля́ць; дазваля́ць

3) пацьвярджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

permit

1. [pərˈmɪt]

v.t.

дазваля́ць

Permit me to explain — Дазво́льце мне вы́тлумачыць

it is permitted — Дазво́лена

2. [ˈpɜ:rmɪt]

n.

1) пісьмо́вы дазво́л

a permit to fish or hunt — афіцы́йны дазво́л лаві́ць ры́бу або́ палява́ць

2) дазво́л -у (наагу́л) m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

presume

[prɪˈzu:m]

v.

1) прыма́ць за пэ́ўнае; дапушча́ць, ду́маць, меркава́ць

2) дазваля́ць сабе́, насьме́львацца, адва́жвацца

3) злоўжыва́ць

Don't presume on a person’s good nature by borrowing (from him) every week — Не злоўжыва́й не́чыяй дабрынёю, пазыча́ючы ў яго́ штоты́дня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)