дазваля́ць гл. дазволіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

erluben vt дазваля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

take liberties

дазваля́ць сабе́ во́льнасьці, празьме́рную фамілья́рнасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

empower

[emˈpaʊr]

v.t.

1) упаўнава́жваць

2) дазваля́ць, дава́ць магчы́масьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

keep at a distance

трыма́цца здалёк, не дазваля́ць фамілья́рнасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tolerate

[ˈtɑ:ləreɪt]

v.t.

1) дазваля́ць, дапушча́ць, талерава́ць

2) цярпе́ць; зно́сіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

approberen vt апрабава́ць; ухваля́ць, дазваля́ць;

ein approbertes Mittel выпрабава́ны [праве́раны] сро́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

inhibit

[ɪnˈhɪbət]

v.t.

1) стры́мваць, перашкаджа́ць, не дазваля́ць, не дапуска́ць

2) забараня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prohibit

[proʊˈhɪbət]

v.

1) забараня́ць (зако́нам або́ ўла́дай)

2) не дава́ць, не дазваля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

herusnehmen* vt выця́гваць, выма́ць; забіра́ць;

sich (D) viel ~ дазваля́ць сабе́ лі́шняе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)