discordant

[dɪsˈkɔrdənt]

adj.

1) нязго́дны, супярэ́чны

2) несугу́чны, несула́дны, нястро́йны; дысана́нсны

3) рэ́зкі (для ву́ха)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

HNO-Arzt = Hals-Nasen-Ohren-Arzt – урач вуха-горла-носа; оталарынголаг

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zíscheln

1. vi шапта́цца

2. vt шапта́ць;

ins Ohr ~ шапта́ць на ву́ха

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flüstern

1. vt шапта́ць, нашэ́птваць;

ins Ohr ~ шапта́ць на ву́ха

2. vi шапта́цца, шушу́кацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Láuscher m -s, -

1) паляўн. ву́ха (ваўка, лісіцы)

2) той, хто падслухо́ўвае; шпіён, віж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тугі́ straff; fest; stramm gespánnt (нацягнуты);

тугі́ ву́зел (fest) zúgezogener Knóten, straff geschürzter Knóten;

туга́я спружы́на stráffe Féder;

◊

тугава́ты на ву́ха schwérhörig, hárthörig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

чу́йна прысл., чу́йны

1. (пра слых) scharf; héllhörig (з вострым, тонкім слыхам);

чу́йны сон léichter Schlaf;

чу́йны слых schárfes Gehör;

чу́йнае ву́ха schárfes [gútes] Gehör;

2. (які востра перажывае) zártfühlend, féinfühlig, téilnahmsvoll

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наступі́ць​I (нагой) tréten* vi (на што-н. auf A);

наступі́ць каму-н. на нагу́ j-m auf den Fuß tréten*;

◊

яму́ мядзве́дзь [слон] на ву́ха наступі́ў ihm fehlt jédes musikálische Gehör; er ist völlig únmusikalisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ohr n -(e)s, -en

1) ву́ха;

die ~en bráusen mir у мяне́ шумі́ць у вуша́х;

die ~en klíngen [géllen] ihm у яго́ ў вуша́х звіні́ць;

er hat ábstehende ~en ён аблаву́хі [лапаву́хі]

2) ву́ха, слых;

auf éinem ~ taub sein быць глухі́м на адно́ ву́ха;

die ~en spítzen навастры́ць [натапы́рыць] ву́шы, насцяро́жвацца;

ein féines ~ háben мець то́нкі слых;

mit hálbem ~ hören слу́хаць кра́ем ву́ха;

das geht zu dem éinen ~ hinéin, zu dem ánderen (wíeder) hináus гэ́та ў адно́ ву́ха ўвахо́дзіць, а з друго́га вылята́е;

er ist ganz ~ ён пі́льна слу́хае; ён ніво́днага сло́ва не прапуска́е мі́ма вушэ́й;

◊

er ist noch feucht hínter den ~en ≅ у яго́ яшчэ́ малако́ на губа́х не абсо́хла;

sich etw. hínter die ~en schréiben* ≅ намата́ць сабе́ на вус;

j-n übers ~ háuen* ашука́ць, абдуры́ць каго́-н.;

j-m das Fell über die ~en zíehen* спусці́ць шку́ру з каго́-н.;

bis über die ~en verlíebt sein закаха́цца па са́мыя ву́шы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rasp

[ræsp]

1.

v.i.

1) скрыгата́ць, скры́гаць

2) хрыпе́ць, сіпе́ць

to rasp out a command — прахрыпе́ць кама́нду

2.

v.t.

1) дзе́яць на нэ́рвы, рэ́заць ву́ха

2) абдзіра́ць, саскрэ́бваць

3.

n.

1) скры́гат -у m., рыпу́чыя гу́кі

2) ра́шпіль -я m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)