naval

[ˈneɪvəl]

adj.

1) марскі́, флёцкі

a naval officer — марскі́ афіцэ́р

2) naval forces — вае́нна-марскі́я сі́лы (дзяржа́вы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Maat m -(e)s, -e і -en марск. у́нтэр-афіцэ́р фло́ту, старшына́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ráupenschlepper m -s, -

1) гу́сенічны тра́ктар, цяга́ч

2) вайск. жарг. ста́ршы афіцэ́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ка́дравы вайск. Berúfs-, Káder-;

ка́дравая часць Káderformatión f -, -en;

ка́дравы афіцэ́р Berúfsoffizier m -s, -; aktíver [-vər] Offizíer;

ка́дравы рабо́чы Stámmarbeiter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

страявы́ вайск. Trúppen-; Exerzíer-;

страявы́ афіцэ́р Trúppenoffízier m -s, -e, Fróntoffízier m;

страява́я слу́жба Trúppendienst m -es;

страява́я ча́стка táktischer Trúppenteil;

страявы́я заня́ткі Exerzíerausbildung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Stab m -s, Stäbe

1) кій, па́лка

2) жазло́

3) вайск. штаб;

ein Offizíer vom ~ штабны́ афіцэ́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

commanding

[kəˈmændɪŋ]

adj.

1) кама́ндуючы (афіцэ́р)

2) кіру́ючы; ула́дны, мо́цны

commanding influences — мо́цныя ўплы́вы

3) аўтарытэ́тны; які́ імпану́е, ро́біць ура́жаньне

a commanding voice — аўтарытэ́тны го́лас

4) які́ даміну́е або́ ўзвыша́ецца (напр. узго́рак)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

officer

[ˈɑ:fəsər]

1.

n.

1) афіцэ́р -а m. (у а́рміі, вае́нна-марскі́м флёце або́ авія́цыі)

2) капіта́н карабля́

3) ура́давы або́ і́ншы службо́вец

a health officer — саніта́рны інспэ́ктар

a police officer — паліцыя́нт (афіцы́йная або́ ве́тлівая фо́рма)

2.

v.t.

кірава́ць кім-чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дзяжу́рны

1. díensthabend, díensttuend, wáchhabend; vom Díenst;

дзяжу́рны до́ктар díensttuender Arzt;

дзяжу́рны афіцэ́р Offizíer vom Dienst;

дзяжу́рны магазі́н Spätverkaufsstelle f -, -n;

2. у знач. наз. м. der Díensthabende (sub) m -n, -n; Áufseher m -s, -; Órdner m -s, -;

дзяжу́рны ў кла́се Klássendienst m -es;

дзяжу́рны па ста́нцыі Fáhrdienstleiter m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

superior

[su:ˈpɪriər]

1.

adj.

1) вышэ́йшы, выда́тны

2) ле́пшага гату́нку, першара́дны

a superior blend of coffee — першара́дны гату́нак ка́вы

3) вышэ́йшы стано́вішчам, ра́нгам, ва́жнасьцю

a superior officer — ста́ршы афіцэ́р

4) ганары́сты, пага́рдлівы

superior manners — ганары́стыя паво́дзіны

2.

n.

1) ста́ршы -ага m., нача́льнік -а m.

2) настая́цель -я m., настая́цельніца f.

Father Superior — ігу́мен -а m.

Mother Superior — ігу́меньня f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)