outgoing

1. [ˈaʊtgoʊɪŋ]

n.

1) прахо́дка, выхо́джаньне для правядзе́ньня ча́су (у адве́дкі, тэа́тр, кіно́)

2) то́е, што выхо́дзіць

2. [,aʊtˈgoʊɪŋ]

adj.

1)

а) які́ адыхо́дзіць, ад’яжджа́е, адплыва́е

б) выбыва́ючы, выхо́дны (пра по́шту, папе́ры)

an outgoing legislator — законада́ўца, пасо́л, які́ не прайшо́ў у ча́се вы́бараў або́ які́ адыхо́дзіць на пэ́нсію

2) тава́рыскі, паслу́жлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

exit

[ˈegzət]

1.

n.

1) вы́хад, вы́езд -у m.; адыхо́д -у m.

The theatre had six exits — Тэа́тар меў шэсьць вы́хадаў

2) informal сьмерць f.

2.

v.i.

выхо́дзіць; адыхо́дзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

moist

[mɔɪst]

adj.

1) во́гкі; сыры́; вільго́тны

a moist cellar — сыры́ падва́л

2) moist eyes — мо́крыя, павільгатне́лыя во́чы

3) дажджлі́вы, мо́кры (дзень, надво́р’е)

4) мо́кры (пра хваро́бу, калі́ адыхо́дзіць фле́гма)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dying

[ˈdaɪɪŋ]

1.

adj.

1) паміра́ючы, прысьме́ртны

2) які́ заміра́е, заціха́е; які́ канча́ецца, адыхо́дзіць

the dying day — адыхо́дзячы дзень

2.

n.

1) сьмерць f., паміра́ньне n.

2) заміра́ньне, заціха́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

funk

[fʌŋk]

1.

n., informal

1) пярэ́палах -у m., па́ніка f.

2) баязьлі́вец -ўца m., баязьлі́ўка f.

2.

v.t.

1) бая́цца

2) пало́хаць

3) уніка́ць; ухіля́цца

3.

v.i.

стара́цца адыхо́дзіць ад чаго́, выхо́дзіць, выступа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wéggehen* vi (s) ісці́ (прэч), адыхо́дзіць;

geh mir weg (damít)! не чапля́йся да мяне́ (з гэ́тым)!;

leicht über etw. (A) ~ лёгка ста́віцца да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückziehen*

1. vt

1) адця́гваць, цягну́ць наза́д; адве́шваць (фіранку); адхо́пліваць (руку)

2) адця́гваць, адво́дзіць (войскі)

3) браць наза́д (скаргу)

2. vi (s)

1) ісці́, е́хаць наза́д;

die Vögel zíehen zurück пту́шкі адлята́юць наза́д

2) вайск. адступа́ць, адыхо́дзіць

3. ~, sich

1) адыхо́дзіць, адступа́ць

2) адхіля́цца; пайсці́ (тс. на нараду);

sich vom Geschäft ~ адысці́ ад спраў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

abdicate

[ˈæbdɪkeɪt]

v.

1) абдыкава́ць; адмаўля́цца

The king abdicated his throne — Каро́ль адмо́віўся ад тро́ну

2) адыхо́дзіць

Those who abdicate life socially, will soon abdicate from life itself — Ты́я, што адыхо́дзяць ад грама́дзкага жыцьця́, ху́тка ады́йдуць ад само́га жыцьця́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áblaufen*

1. vi (s)

1) сцяка́ць, цячы́

2) канча́цца

3) адплыва́ць, адыхо́дзіць

2. vt сто́птваць;

sich (D) die Béine ~ забе́гацца, адбі́ць сабе́ но́гі

3. ~, sich змары́цца ад бегані́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückgehen* vi (s) ісці́ наза́д, вярта́цца

2) адступа́ць, адыхо́дзіць

3) спада́ць, ме́ншаць;

die Préise gíngen zurück цэ́ны спа́лі [зні́зіліся]

4) (auf A) узыхо́дзіць, пахо́дзіць (да чаго-н. у мінулым)

5) звярта́цца (да першакрыніц)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)