wéggehen* vi (s) ісці́ (прэч), адыхо́дзіць;

geh mir weg (damít)! не чапля́йся да мяне́ (з гэ́тым)!;

leicht über etw. (A) ~ лёгка ста́віцца да чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)