Verbum

ула́снасць ж. эк., тс. перан. Éigentum n -s, -tümer, Besítz m -es;

ула́снасць на што-н. Éigentum an etw. (D);

рухо́мая ўла́снасць Mobíli¦en pl, bewégliches Éigentum, bewégliche Hábe;

нерухо́мая ўла́снасць Immobíli¦en pl, Líegenschaften pl, Grúndeigentum n;

зяме́льная ўла́снасць Grúndbesitz m, Grúndeigentum n, Lándeigentum n;

дзяржа́ўная ўла́снасць Stáatseigentum n;

агульнанаро́дная ўла́снасць állgeméines Vólkseigentum;

прыва́тная ўла́снасць Priváteigentum [-´vɑ:t-] n;

грама́дская ўла́снасць geséllschaftliches Éigentum;

перада́ць ва ўла́снасць überéignen vt

упе́рад прысл. разм.

1. vórwärts, vorán, voráus, vor;

ісці́ ўпе́рад vórwärts géhen*; перан. vórwärts schréiten*;

упе́рад да перамо́гі! vórwärts zum Sieg!;

2. разм. (спярша, раней) künftig, in Zúkunft;

упе́рад бу́дзьце ўва́жлівей! séien Sie künftig vórsichtiger!;

уза́д і ўпе́рад auf und ab, hin und her;

ні ўзад ні ўпе́рад wéder vor noch rǘckwärts;

гадзі́ннік ідзе́ ўпе́рад die Uhr geht vor;

плаці́ць упе́рад voráus(be)zahlen vt

до́рага прысл. téuer;

до́рага каштава́ць téuer sein, viel kósten; téuer zu stéhen kómmen*;

гэ́та бу́дзе яму́ до́рага каштава́ць (перан.) das soll er mir büßen!, das wird ihn téuer zu stehen kómmen!;

я до́рага заплаці́ў [даў] бы ich würde viel [alles, álles Mögliche; sonst was (разм.)] dafür geben;

гэ́та кашту́е даражэ́й за зо́лата das ist únbezahlbar, das ist nicht mit Gold zu bezáhlen [áufzuwiegen*]; das ist Góld(es) wert

шыро́кі тс. перан. breit, weit;

шыро́кія магчы́масці úmfassende Möglichkeiten;

шыро́кія су́вязі wéitreichende Verbíndungen;

са́мыя шыро́кія паўнамо́цтвы wéitgehende Vóllmachten;

шыро́кі абме́н áusgedehnter Áustausch;

у шыро́кім сэ́нсе im wéiten Sínne;

шыро́ка адукава́ны úmfassend gebíldet;

шыро́ка ўжыва́цца wéitgehend verwéndet wérden;

шыро́ка раскры́ць во́чы die Áugen áufreißen*, große Áugen máchen;

шыро́кая нату́ра ein gróßzügiger Mensch;

шыро́ка глядзе́ць на рэ́чы gróßzügig sein;

жыць на шыро́кую нагу́ auf großem Fúße lében

заця́гваць, зацягну́ць

1. zúziehen* vt, féstziehen* аддз. vt zúschnüren vt (завязаць);

зацягну́ць ву́зел éinen Knóten knüpfen [schürzen];

2. (засмактаць):

яго́ зацягну́ла ў ба́гну тс. перан. er versánk im Sumpf, er ging im Sumpf únter;

3. (уцягнуць) hinéinziehen* vt;

4. (пакрыць) bedécken vt;

5. безас.:

ра́ну зацягну́ла die Wúnde ist vernárbt [verhárscht], die Wúnde hat sich geschlóssen;

6. (пра справы) in die Länge zíehen*, hináusziehen* vt, verzögern vt; verschléppen vt

накруці́ць, накру́чваць

1. тэх. (наматаць) áufwickeln vt; áufrollen vt; áufspulen vt (на шпульку);

2. тэх. (навінціць) áufschrauben vt;

накруці́ць га́йку éine Mútter áufschrauben;

3. тэх. (насвідраваць) bóhren vt;

4. тэх. (спружыну механізма) die Féder áufziehen*;

5. перан. разм. (ускладніць што-н.) éine schwíerige Sáche dréhen [scháffen], etw. sehr Komplizíertes [Úngewöhnliches] áusdenken* [machen];

◊

накруці́ць хвост каму-н. j-n áusschimpfen;

накруці́ць ву́шы каму-н. j-m die Óhren lángziehen* аддз.

пусты́

1. leer;

пусты́ ко́лас táube Ähre;

на пусты́ стра́ўнік auf nüchternen Mágen;

пуста́я кішэ́нь перан. léere Tásche;

◊

мая́ кішэ́нь пуста́я ≈ es ist Ébbe in méiner Tásche;

2. (беззмястоўны) níchtssagend, geháltlos, leer; hohl, hóhlköpfig (пра чалавека);

3. (беспадстаўны) níchtig, nútzlos;

пусты́я сло́вы léere Wórte;

◊

пераліва́ць з пусто́га ў паро́жняе разм. léeres Stroh dréschen*;

з пусты́мі рука́мі mit léeren Händen;

пусто́е ме́сца (пра чалавека) éine Null

прытры́млівацца

1. sich hálten* (за што-н. an A); sich leicht stützen (за што-н. auf A);

прытры́млівацца за парэ́нчы sich am Geländer hálten*, sich leicht auf das Geländer stützen;

2. перан. sich fésthalten* (чаго-н. an A); fésthalten* vi (чаго-н. an D);

прытры́млівацца настаўле́ння sich an die Vórschriften halten*;

прытры́млівацца ду́мкі der (G) Méinung sein, die Méinung vertréten*; an der Méinung fésthalten*

хвост м.

1. Schwanz m -es, Schwänze; Schweif m -es, -e (пушысты); паляўн. Rúte f -, -n;

паўлі́н распусці́ў хвост der Pfau schlug [machte] ein Rad;

падця́ць хвост den Schwanz éinziehen*; перан. тс. klein béigeben; kléinlaut wérden;

матля́ць [круці́ць] хвасто́м mit dem Schwanz wédeln; schwänzeln vi; перан. sich éinschmeicheln, scharwénzeln vi;

2. (канцавая частка) Schwanz m; Schweif m; тэх. Zápfen m -s, -;

хвост каме́ты Kométenschweif m;

3. разм. (чарга) Schlánge f -, -n, Réihe f -, -n;

4. (нязданы іспыт, нявыкананая работа і г. д.) Rǘckstände pl;

◊

пле́сціся [цягну́цца] ў хвасце́ zurückbleiben* vi (s), náchbleiben* vi (s); hinterhér trótten vi (s);

вісе́ць на хвасце́ (у каго-н.) j-n éinholen, j-m auf den Férsen sein;

наступі́ць на хвост каму-н. j-m auf den Schwanz tréten*;

паказа́ць хвост разм. ábhauen* vi (s);

◊

галаву́ вы́цягнуў - хвост угру́з ≅ man flieht éinen Bach und fällt in den Rhein