Verbum

ábleiten vt

1) адво́дзіць

2) выво́дзіць (ад чаго-н.); утвара́ць (ад чаго-н.);

díeses Wort ist vom Gríechischen ábgeleitet гэ́тае сло́ва грэ́часкага пахо́джання

3) зво́дзіць, збіва́ць (з дарогі);

j-n von der réchten Bahn ~ зво́дзіць, збіва́ць каго́-н. з пра́вільнага шля́ху

Quartíer n -s, -e

1) кватэ́ра;

bei j-m ~ néhmen* найма́ць у каго́-н. кватэ́ру

2) вайск. пасто́й;

~ máchen [néhmen*] раскватаро́ўвацца;

in ~ líegen* [stéhen*] стаць на кватэ́рах, быць на пасто́і;

die Trúppen ins ~ wéisen* раскватарава́ць во́йска, паста́віць во́йска на пасто́й

sanft a

1) лаго́дны, мя́ккі (тс. перан.);

éinen ~en Druck áusüben (auf A) ака́зваць невялі́кі ціск (на каго-н.);

~es Licht мя́ккае [рассе́янае] святло́

2) мя́ккі, пяшчо́тны

3) пака́ты, спа́дзісты;

ein ~er Hügel спа́дзісты [пака́ты] паго́рак

4) пла́ўны;

~e Bewégungen пла́ўныя ру́хі

schmíegen, sich

1. (an A) тулі́цца, гарну́цца (да каго-н.)

2) (an A, in A) прыстасо́ўвацца (да пэўных умоў);

sich ~ und bíegen* падла́джвацца; пакары́цца, скары́цца

3) (an A, um A) прыляга́ць (да чаго-н.)

4) (um A) абвіва́ць (пра расліны)

Schuh m -(e)s, -e чараві́к, ту́фель; pl тс. абу́так;

in kéinen gúten ~en stécken гарава́ць, быць у незайздро́сным стано́вішчы;

◊

wíssen*, wo der ~ drückt ве́даць слабо́е ме́сца;

j-m die Schuld in die ~e schíeben* звалі́ць віну́ на каго́-н.

Tátsache f -, -n факт;

~? няўжо́?;

éine náckte ~ го́лы факт;

das ist ~! гэ́та факт!;

der ~ Réchnung trágen* лічы́цца з фа́ктамі;

j-n vor éine ~ stéllen паста́віць каго́-н. пе́рад фа́ктам;

aus ~n lérnen вучы́цца на фа́ктах;

die ~ bleibt bestéhen факт застае́цца фа́ктам

üben

1. vt

1) практыкава́ць

2) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:

Klavíer ~ (і)гра́ць [практыкава́ць] на рая́лі;

Gedúld ~ праяўля́ць цярплі́васць;

Kritík ~ (an D) крытыкава́ць (каго-н., што-н.)

2. ~, sich (in D) практыкава́цца (у чым-н.); трэнірава́ць (што-н.)

Wállung f -, -en

1) кіпе́нне; бурле́нне, хвалява́нне (мора, нівы);

das Meer ist in ~ мо́ра хвалю́ецца

2) перан. кіпе́нне, хвалява́нне; успы́шка;

j-n in ~ bríngen* мо́цна ўсхвалява́ць каго́-н.;

in ~ geráten* расхвалява́цца;

der Zorn bráchte das Blut in ~ кроў кіпе́ла ад гне́ву

Zeh m -(e)s, -en, Zéhe f -, -n па́лец (на назе);

auf den ~en géhen* хадзі́ць на па́льчыках [ды́бачках];

j-m auf die ~n tréten* наступа́ць каму́-н. на нагу́; перан. пакрыўдзіць, задзе́ць каго́-н.

2) до́лька, зубо́к (часнаку), карэ́ньчык (хрэну)

Zwáng m -(e)s, Zwänge абмежава́нне; прыму́с, насі́лле;

etw. aus ~ tun* рабі́ць што-н. пад прыму́сам;

j-m ~ ántun* [áuferlegen] перашкаджа́ць каму́-н.; прымуша́ць каго́-н.;

sich (D) kéinen ~ ántun* [áuferlegen] не саро́мецца, не цырымо́ніцца;

únter dem ~ der Verhältnisse вы́мушаны акалі́чнасцямі; дзя́куючы акалі́чнасцям