Schuh m -(e)s, -e чараві́к, ту́фель; pl тс. абу́так;

in kinen gten ~en stcken гарава́ць, быць у незайздро́сным стано́вішчы;

wssen*, wo der ~ drückt ве́даць слабо́е ме́сца;

j-m die Schuld in die ~e scheben* звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)