Verbum

üben

1. vt

1) практыкава́ць

2) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:

Klavíer ~ (і)гра́ць [практыкава́ць] на рая́лі;

Gedúld ~ праяўля́ць цярплі́васць;

Kritík ~ (an D) крытыкава́ць (каго-н., што-н.)

2. ~, sich (in D) практыкава́цца (у чым-н.); трэнірава́ць (што-н.)