Verbum

béißen*

1. vt

1) куса́ць, джа́ліць;

auf die Zúnge ~ прыкусі́ць язы́к (тс. перан.);

um sich (A) ~ агрыза́цца;

nichts zu ~ háben не мець ні кава́лка хле́ба

2) то́ркаць (пра рыбу)

2. vi пячы́, шчыпа́ць;

der Rauch beißt in die Áugen дым есць во́чы

Léder n -s, -

1) ску́ра (вырабленая);

ein díckes ~ háben перан. быць таўстаску́рым

2) футбо́льны мяч;

◊

j-m das ~ gérben аддуба́сіць каго́-н.;

(zú)schlágen* was das ~ hält разм. уда́рыць з усі́х сіл;

◊

aus frémdem ~ ist gut Ríemen schnéiden ≅ быць до́брым за чужы́ кошт

matt a

1) сла́бы, вя́лы, сто́млены;

müde und ~ (ве́льмі) сто́млены;

éine ~e Entschúldigung неперакана́ўчае прабачэ́нне

2) ма́тавы, цьмя́ны

3) невыра́зны, неперакана́ўчы

4) шахм. мат;

~ in drei Zügen мат у тры хады́;

j-n ~ sétzen зрабі́ць [аб’яві́ць] мат каму́-н.; перан. перамагчы́ [абясшко́дзіць каго́-н.]

Sáttel m -s, Sättel

1) сядло́;

sich in den ~ schwíngen* уско́чыць на каня́ [у сядло́];

j-n aus dem ~ hében* вы́біць каго́-н. з сядла́;

◊

fest im ~ sítzen* перан. займа́ць трыва́лае стано́вішча

2) седлаві́на;

◊

er ist in állen Sätteln gerécht ён ма́йстар на ўсе ру́кі

zusámmenstoßen*

1. vt

1) сутыка́ць

2) злуча́ць упрыты́к

3) растаўчы́

2. vi (s) (mit D)

1) сутыкну́цца (з кім-н., чым-н., тс. перан.);

mit den Gläsern ~ чо́кацца

2) вайск. устанаві́ць баяву́ю су́вязь (з кім-н., чым-н.)

3) межава́цца; датыка́цца, дакрана́цца

Rücken m -s, -

1) спі́на;

hínter dem ~ за спі́най; перан. тс. за во́чы;

j-m den ~ zéigen [zúwenden*] павярну́цца да каго́-н. спі́най; перан. тс. парва́ць з кім-н. адно́сіны;

es läuft mir kalt über den ~ у мяне́ маро́з па спі́не прабяга́е

2) вайск. тыл;

j-m in den ~ fállen* напа́сці на каго́-н. з ты́лу; нане́сці каму́-н. уда́р у спі́ну;

in den ~ géhen* захо́дзіць з ты́лу;

im ~ у бліжэ́йшым ты́ле;

im ~ fássen ахапі́ць з ты́лу;

sich (D) den ~ décken забяспе́чыць сабе́ адступле́нне

3) хрыбе́т (горны)

4) карашо́к (кнігі, квітка)

5) абу́х