мі́нус м.

1. матэм. Mínus n -, -; Mínuszeichen n -s, - (знак);

мі́нус на мі́нус дае плюс Mínus mal Mínus ergíbt Plus;

2. (пры вылічэнні) mínus; wéniger;

сем мі́нус два síeben mínus zwei, síeben wéniger zwei;

3. перан. разм. (недахоп) Mángel m -s, Mängel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)