руча́цца verbürgen vi, bürgen vi; háften vi, garantíeren vt;

руча́цца за што-н. für etw. (A) éinstehen*, sich für etw. (A) verbürgen;

я руча́юся за гэ́та ich übernéhme die Gewähr dafür;

руча́юся галаво́ю ich gébe méinen Kopf dafür, ich lége méine Hand dafür ins Féuer;

за гэ́та ты мо́жаш руча́цца daráuf kannst du Gift néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Hohn m -(e)s насме́шка, здзек, глум; іро́нія;

das spricht áller Vernúnft ~ гэ́та супярэ́чыць здаро́ваму сэ́нсу;

das ist der réine ~ гэ́та про́ста сме́шна;

j-m zum ~ на зло́сць каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

мара́зм м.

1. мед. Marásmus m -, Entkräftung f -;

старэ́чы мара́зм Áltersschwachsinn m -(e)s;

2. перан.:

гэ́та мара́зм! das ist absúrd!, das sind únmögliche Úmstände!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нафталі́н м. Naphthalín n -s;

перасыпа́ць (рэ́чы) нафталі́нам éinmotten vt, entmótten vt;

◊

гэ́та такі́ нафталі́н! das ist so veráltet! das stammt doch aus der Móttenkiste!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сто ліч. húndert;

павялі́чыць у сто разо́ў verhúndertfachen vt;

сто разо́ў ішла́ гаво́рка пра гэ́та húndertmal [x-mal] war davón die Rede;

на (ўсе) сто (працэ́нтаў) húndertprozentig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сёй-той займ. díeser und jéner, írgendwér, máncher; gewísse Léute;

сёй-той ве́дае гэ́та máncher weiß das;

сёй-той яшчэ́ тут éinige sind noch da

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

захава́цца erhálten [gewáhrt] bléiben*;

гэ́та до́бра захава́лася ў маёй па́мяці das hat sich mir gut éingeprägt;

ён до́бра захава́ўся (пра чалавека) er hat sich gut gehálten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

я́гада ж. Béere f -, -n;

я́гады зборн. Béeren pl;

◊

гэ́та аднаго́ по́ля я́гады разм. ≅ sie sind von éinem Schlág(e), das ist das gléiche Kalíber

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dismiss

[dɪsˈmɪs]

v.t.

1) адпуска́ць; распуска́ць

2) адкіда́ць, абвярга́ць; выкіда́ць

I dismissed the idea — Я адкі́нуў гэ́тую ду́мку

He dismissed it from his mind — Ён вы́кінуў гэ́та з галавы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinen a ад ein; (ужываецца ў A замест – man);

das freut ~ гэта прые́мна (це́шыць)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)