wrench

[rentʃ]

1.

n.

1) га́ечны ключ

2) рыво́к -ўка́ m.

to give it a sudden wrench — рапто́ўна пацягну́ць за што, рэ́зка ірвану́ць, таргану́ць што

The knob broke off when he gave it a sudden wrench — Кля́мка адлама́лася, калі́ ён рэ́зка пацягну́ў яе́

3) зьвіх, вы́віх -у m.

4) Figur. туга́, журба́ f.; боль -ю m.

it was a wrench to leave the old home — Балю́ча было́ пакіда́ць стары́ дом

5) Figur. перакру́чаньне (значэ́ньня, сэ́нсу)

2.

v.t.

1) выкру́чваць; вырыва́ць

The police officer wrenched the gun out of the man’s hand — Міліцыя́нт вы́рваў рэвальвэ́р з рук чалаве́ка

2) выві́хваць

He wrenched his arm — Ён вы́віхнуў руку́

3) перакру́чваць (значэ́ньне, сэнс)

- throw a wrench into

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

which

[hwɪtʃ]

1.

pron.

1) які́, като́ры, хто

Which of you am I to thank? — Каму́ з вас падзя́каваць?

Which way shall we go? — У які́ бок мы по́йдзем?

2) які́, като́ры, што

the sight which I saw — відо́вішча, яко́е я паба́чыў

2.

adj.

які́, като́ры

Which boy won the prize? — Като́ры хлапе́ц здабы́ў узнагаро́ду?

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

else

[els]

1.

adj.

1) і́ншы, ро́зны

somebody else — не́хта і́ншы

no one else — больш ніко́га

2) яшчэ́

Do you expect anyone else? — Ці вы яшчэ́ каго́ чака́еце?

What else could I say? — Што яшчэ́ я мог сказа́ць?

2.

adv.

іна́кш

How else? — Як жа іна́кш?

Hurry, else you will be late — Сьпяша́йцеся, іна́кш спо́зьніцеся

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fact

[fækt]

n.

1) факт -у m.; акалі́чнасьць f.; падзе́я f.; зья́ва f.

scientific facts — навуко́выя фа́кты

2) пра́ўда, сапра́ўднасьць f.; рэчаі́снасьць, су́тнасьць f.

the fact is that — рэч у тым, што

after the fact Law — пасьля́ ўчыне́ньня злачы́нства

in fact or as a matter of fact — у сапра́ўднасьці, факты́чна

in point of fact — сапраўды́; факты́чна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grifen* vt, vi (nach D, an A, in A, bei D)

1) хапа́ць, схапі́ць (каго-н., што-н.), хапа́цца (за што-н.); браць, узя́ць; лаві́ць, злаві́ць (каго-н., што-н.);

die Säge greift gut піла́ бярэ́ до́бра;

j-n beim Krgen ~ узя́ць каго́-н. за каршэ́нь [каўне́р];

an den Kopf ~ хапа́цца за галаву́ (ад здзіўлення);

das greift an den Butel гэ́та б’е па кішэ́ні;

falsch ~ памыля́цца;

zu hoch ~ запрасі́ць на́дта вялі́кую су́му (грошай);

zu weit ~ зайсці́ на́дта далёка [зана́дта хапі́ць];

um sich ~ хапа́ць вако́л сябе́ рука́мі; распаўсю́джвацца (пра агонь і г.д.);

ins Lere ~ не мець [не знайсці́] апо́ры

2) бра́цца, узя́цца (за што-н.), звярта́цца (да чаго-н.);

nach dem Buch ~ узя́цца за кні́гу, пача́ць чыта́ць;

zu den Wffen ~ узя́цца за збро́ю;

zur Flsche ~ пача́ць піць запо́ем, запі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дапуска́ць, дапусці́ць

1. (даць дазвол) zlassen* vt; den Ztritt gesttten; gesttten vt;

2. (палічыць за магчымае) nnehmen* vt; zgeben* vt; für möglich hlten*;

3. (прыладзіць, падагнаць) npassen vt, inpassen vt; ncharbeiten vt;

дапуска́ць памы́лку inen Fhler mchen;

дапу́сцім, што ngenommen, dass…;

гэ́тага не́льга дапуска́ць das kann [darf] man nicht zlassen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замяні́ць, замяня́ць

1. erstzen vt (кім-н., чым-н. durch A); ustauschen vt, uswechseln vt (дэталь);

замяні́ каго-н. (на рабоце) für j-n (in der rbeit) inspringen*;

ён замяні́ў яму ба́цьку er erstzte ihm den Vter;

2. (падмяніць) intauschen vt, mtauschen vt (на што-н. ggen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засе́сці

1. (за што-н.) sich stzen;

засе́сці за рабо́ту sich an die rbeit mchen;

2. (дзе-н.) sich fstsetzen аддз.;

засе́сці до́ма zu Huse hcken;

3. (прытаіцца) sich verstcken;

засе́сці ў заса́ду sich in den Hnterhalt lgen, sich auf die Luer lgen;

4. (завязнуць) stcken bliben* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заткну́ць

1. (адтуліну) verstpfen vt, zstopfen vt;

заткн ву́шы разм. sich (D) die hren verstpfen vt;

2. (засунуць за што-н.) (hinin)stcken vt;

ён цябе́ за по́яс заткне́ разм. er steckt dich gleich in die Tsche;

заткну́ць каму-н. рот разм. j-m den Mund stpfen [verbeten*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зо́лата н.

1. (метал) Gold n -(e)s;

чырво́нае [чы́стае] зо́лата Duktengold n;

самаро́дак зо́лата Gldklumpen m -s, -;

2. перан. (пра каго-н.) Prle f -, -n;

на вагу́ зо́лата das ist Gold(es) wert;

не ўсё то́е зо́лата, што блішчы́ць es ist nicht lles Gold, was glänzt; der Schein trügt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)