behálten* vt

1) пакіда́ць (у сябе), захо́ўваць

2) запаміна́ць, па́мятаць;

im Áuge ~ мець на ўва́зе;

etw. bei sich (D) ~ пакіда́ць, захо́ўваць за сабо́й;перан. утаі́ць што-н.;

ich hábe es gut ~ я цвёрда гэ́та по́мню

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fésthalten* аддз.

1. vt

1) (мо́цна) трыма́ць

2) затры́мліваць; арышто́ўваць

2. vi (an D) прытры́млівацца, трыма́цца (чаго-н.);

an séiner Méinung ~ цвёрда трыма́цца сваёй ду́мкі

3. ~, sich (an D) мо́цна трыма́цца (за каго-н., за што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuftreten* vi (h, s)

1) ступа́ць; наступа́ць на што-н.:

fest [sícher] ~ ступа́ць цвёрда [упэўнена] (тс. перан.)

2) выступа́ць (на сцэне, на сходзе ў якасці каго-н.)

3) з’яўля́цца, сустрака́цца, папада́цца;

Éisen tritt dort sélten auf жале́за там сустра́каецца рэ́дка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sícher

1. a

1) бяспе́чны;

er ist séines Lébens nicht ~ яго́ жыццю́ пагража́е

2) надзе́йны; пэўны, дакла́дны; вераго́дны;

éiner Sáche ~ sein быць упэўненым у чым-н., у кім-н.;

j-n ~ máchen усяля́ць упэўненасць каму́-н.;

~ ist ~ ! асцяро́жнасць найпе́рш за ўсё!

2. adv

1) напэўна, абавязко́ва

2) цвёрда, упэўнена; упэўна, вядо́ма (ж);

ganz ~ géhen* ісці́ упэўнена [цвёрдым кро́кам]; камерц. не рызыкава́ць;

~ wírkend надзе́йны, які́ дзе́йнічае напэўна;

er weiß es ~ ён гэта ве́дае цвёрда;

~ áuftréten* дзе́йнічаць упэўнена;

~stéllen забяспе́чваць

3. adv кане́шне, зразуме́ла;

~! кане́шне!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wánken vi (h, s)

1) хіста́цца, калыха́цца; пахісну́цца, пакалыхну́цца;

ihm wánkten die Knie у яго́ задрыжа́лі кале́ні;

er wánkte nach Háuse ён пайшо́ў хіста́ючыся дадо́му

2) вага́цца, быць нерашу́чым

3) не вы́трымаць (націску);

nicht ~ und nicht wéichen* цвёрда стая́ць, вы́трымаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пазі́цыя ж.

1. Stéllung f -, -en; Situatión f -, -en; Positión f -, -en;

губля́ць свае́ пазі́цыі séine Positiónen éinbüßen;

2. вайск. Stéllung f -, -en; Positión f -, -en;

перадава́я пазі́цыя vórgeschobene Stéllung;

зыхо́дная пазі́цыя Áusgangsstellung f;

абаро́нчая пазі́цыя Vertéidigungsstellung f;

зме́на пазі́цый Stéllungswechsel m -s, -;

заня́ць пазі́цыю Stéllung bezíehen*;

стая́ць на пазі́цыі in éiner Stéllung líegen*;

пакіда́ць пазі́цыю éine Stéllung áufgeben* [räumen];

3. перан. Stándpunkt m -(e)s, -e, Éinstellung f, Stéllungnahme f -; Háltung f -, -en;

асно́ўная пазі́цыя Grúndhaltung f;

ключава́я пазі́цыя Schlüsselposition f -, Schlüsselstellung f, führende Positión;

кла́савая пазі́цыя Klássenstandpunkt m;

займа́ць я́сную [рэалісты́чную, варо́жую] пазі́цыю éine kláre [realístische, féindliche] Háltung éinnehmen*;

цвёрда стаяць на сваёй пазі́цыі séine Positión beháupten;

стая́ць на пра́вільнай пазі́цыі éine ríchtige Éinstellung háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)