Verbum

fórtkommen* vi (s)

1) выхо́дзіць, выязджа́ць;

mach, dass du fórtkommst! ідзі́ прэч!, выбіра́йся адсю́ль!

2) зніка́ць, прапада́ць

3) ру́хацца ўпе́рад, здабыва́ць (вялі́кі) по́спех

4) расці́, развіва́цца

úntertauchen

1. vi

1) ныра́ць; акуна́цца;

in der Árbeit ~ акуну́цца ў рабо́ту; закапа́цца ў рабо́це

2) хава́цца, прапада́ць

3) перан. ісці́ ў падпо́лле

2. vt акуна́ць, апуска́ць

wégkommen* vi (s) разм. адыхо́дзіць, сыхо́дзіць, ад’язджа́ць, з’язджа́ць

2) (j-m) прапада́ць (у каго-н. – пра рэчы)

3) адчапі́цца, адкруці́цца, адкара́скацца, адвяза́цца;

gut dabéi ~ лёгка [уда́ла, шчаслі́ва] адчапі́цца;

er kónnte nicht über íhre Tréulosigkeit ~ ён нія́к не мог праба́чыць ёй здра́ды

verlóren

1. part II ад verlíeren*;

~ géhen* прапада́ць;

an ihm ist ein Léhrer ~ gegángen з яго́ быў бы [вы́йшаў бы] до́бры наста́ўнік

2. a

1) стра́чаны, дарэ́мны, ма́рны;

~e Mühe дарэ́мная [ма́рная] пра́ца

2) прайгра́ны (пра справу)

3.:

der ~e Sohn блу́дны сын

vergéhen* I

1. vi (s)

1) прахо́дзіць, міна́ць

2) прапада́ць, зніка́ць, гі́нуць;

◊

es vergíng ihm Hören und Séhen ≅ у яго́ галава́ закруці́лася

2. ~, sich (an D, gegen A) завінава́ціцца, зрабі́ць злачы́нства (перад кім-н.), учыні́ць гвалт (над кім-н., каму-н.);

sich an j-m ~ ужыва́ць насі́лле над кім-н.;

sich gégen die Gesétze ~ паруша́ць зако́ны