überziehen* I

1. vi (s) пераязджа́ць, перабіра́цца

2. vt апрана́ць (што-н. наверх чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dredge

I [dredʒ]

1.

n.

1) землячарпа́лка f., экскава́тар -а m., дра́га f.

2) се́тка для дра́гі

3) ло́дка з дра́гай

2.

v.t.

1) драгава́ць

2) выця́гваць наве́рх

II [dredʒ]

v.t.

абсыпа́ць муко́ю, цу́крам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́насіць

1. hinustragen* vt (наверх, вонкі); frttragen* vt (вынесці);

2. (дзіця) ustragen* vt;

3. перан. (bis zur Rife) ustragen*;

вы́насіць прае́кт inen Entwrf drchdenken*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навы́варат прысл.

1. (унутраным бокам наверх) verkhrt (herm); links, mit der nnenseite nach ußen;

2. перан. разм. verkhrt, mgekehrt;

шы́варат-навы́варат разм. verkhrt (herm)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

usladen*

1. vt

1) выгружа́ць; разгружа́ць

2) разраджа́ць (зброю) vi (s)

3) буд. высо́ўвацца наве́рх

4) разм. адмяні́ць запрашэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ufwärts adv уго́ру; наве́рх;

den Strom ~ fhren* плысці́ ўве́рх па рацэ́;

~ gehen* vi (s) паляпша́цца;

es geht ufwärts mit ihm ён папраўля́ецца [выздара́ўлівае]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cap

[kæp]

1.

n.

1) ша́пка f.; ша́пачка f.; ке́пка f., чапе́ц -ца́, каўпа́к -а́ m. (куха́рскі)

2) ша́пка f. (гры́ба)

3) ве́чка n., на́крыўка f. (для сло́іка), ко́рак -ка, каўпачо́к -ка m. (ад бутэ́лькі)

2.

v.t.

1) надзява́ць ша́пку

2) кла́сьці наве́рх; закрыва́ць, закарко́ўваць

- cap in hand

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узне́сці

1. (аднесці наверх) hinufbringen* vt, hinuftragen* vt;

2. перан. (узвялічыць, узвысіць, узнесці) lben vt, rühmen vt, lbpreisen* неаддз. vt; erhöhen vt, erhben* vt, hben* vt;

узне́сці да нябёсаў іран. in den Hmmel hben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

herus=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на

1) рух знутры ў напрамку да таго, хто гаворыць: herusgehen* выхо́дзіць

2) здабыванне чаго-н. наверх, вонкі: herusziehen* выця́гваць, вырыва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узла́зіць, узле́зці

1. (наверх) hinufklettern vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herufklettern vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); erklmmen* vt;

2. разм. (апранаццаўлазіць, налазіць):

чараві́к не ўзла́зіць der Schuh lässt sich nicht nziehen* [passt nicht]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)