badge

[bædʒ]

1.

n.

1) адзна́ка, значо́к -ка́ m.

2) Figur. сы́мбаль -ю m.

Chains are a badge of slavery — Кайданы́ — сы́мбаль няво́льніцтва

2.

v.t.

дава́ць адзна́ку; адзнача́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cuff

I [kʌf]

n.

1) манжэ́т -а m.

2) адваро́ты pl. (на нагаві́цах)

3) кайданы́ pl.

•

- off the cuff

- on the cuff

II [kʌf]

1.

n.

уда́р руко́ю

2.

v.t.

удара́ць руко́ю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kétte f -, -n

1) ланцу́г;

éinen Hund an die ~ légen пасадзі́ць саба́ку на ланцу́г; ланцужо́к; кара́лі

2) рад, шэ́раг;

éine ~ von Bérgen ланцу́г гор

3) кайданы́;

j-n in ~n légen [schlágen*, schlíeßen*, schmíeden] закава́ць каго́-н. у кайданы́;

die ~n spréngen разарва́ць ланцугі́ (тс. перан.)

4) ланцу́г (стралковы)

5) авіяцы́йнае звяно́

6) радыё фільтр

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

clog

[klɑ:g]

1.

v.(-gg-)

1) затыка́ць (-ца), запі́хваць (-ца), запру́джваць

Grease clogged the drain — Тлушч заткну́ў сьцёкавую трубу́

2) заміна́ць

2.

n.

1) перашко́да f.

2) кало́дка f., драўля́ныя кайданы́

3) чараві́кі з драўля́най падэ́швай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chain

[tʃeɪn]

1.

n.

1) ланцу́г -а́ m., ланцужо́к -ка́ m.

2) по́вязь f., ланцу́г -а́ m.

a mountain chain — го́рны ланцу́г

3)

пу́ты, кайданы́ pl. only.

4) Figur. по́вязь f.; ву́зы, пу́ты pl. only

chains of love — пу́ты каха́ньня

chains of duty — по́вязі абавя́зку

5) Figur. пасьлядо́ўнасьць f.

chain of events — пасьлядо́ўнасьць падзе́яў

2.

v.

1) зьвя́зваць ланцуго́м

2) ско́ўваць, прыко́ўваць

3) паняво́ліць, заку́ць у кайданы́

3.

adj.

ланцуго́вы

chain bridge — ланцуго́вы мост

•

- chain letters

- chain mail

- chain of command

- chain reaction

- chain saw

- chain smoke

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fésseln vt

1) зако́ўваць у кайданы́

2) спу́тваць, прывя́зваць

3) прыця́гваць (позірк)

4) захо́пліваць (пра кнігу);

durch séine Réize ~ захапля́ць сваёй прыгажо́сцю;

die Kránkheit fésselte ihn ans Bett хваро́ба прыкава́ла яго́ да ло́жка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schélle I f -, -n

1) бразго́тка, звано́чак

2) апляву́ха

3) pl нару́чнікі; кайданы́;

j-m ~n ánlegen надзява́ць нару́чнікі [кайданы́] каму́-н.

4) гл. Schellen pl;

◊

jéder hat séine ~ у ко́жнага свае́ дзіва́цтвы, ко́жны па-сво́йму з’язджа́е з глу́зду ко́жны дурэ́е па-сво́йму

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)