Verbum

раздушы́ць

1. zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermáhlen vt; überfáhren* vt (пераехаць);

раздушы́ць наго́ю zertréten* vt;

2. (задушыць) erdrücken vt;

3. перан. разм. (нанесці паражэнне) zerschméttern vt

заро́дак м.

1. Keim m -(e)s, -e; Émbryo m -s, -ónen; Léibesfrucht f -, -früchte (ваўлонны плод);

2. перан. Keim m -(e)s, -e; (érster) Ánfang m -(e)s, -fänge;

задушы́ць у заро́дку im Keim erstícken

паўста́нне н. Áufstand m -(e)s, -stände;

узбро́енае паўста́нне ein bewáffneter Áufstand;

закліка́ць да паўста́ння zum Áufstand áufrufen*;

вы́клікаць паўста́нне éinen Áufstand errégen;

задушы́ць паўста́нне сі́лаю збро́і den Áufstand mit Wáffengewalt unterdrücken;

паўста́нне ўспы́хнула ein Áufstand ist áusgebrochen

стрыма́ць, стры́мліваць zügeln vt, fésthalten* аддз. vt; zurückhalten* vt, behérrschen vt; unterdrücken vt (задушыць);

стрыма́ць гне́ў séinen Zorn behérrschen [zügeln];

стрыма́ць пары́ў éine Áufwallung unterdrücken;

стрыма́ць сло́ва (sein) Wort hálten*;

не стрыма́ць свайго́ сло́ва sein Wort bréchen*;

стрыма́ць абяца́нне das Verspréchen éinhalten*

зду́шваць, здушы́ць

1. (з сілаю сціснуць) zusámmendrücken vt, zusámmenpressen vt;

здушы́ ў абды́мках stürmisch umármen, an sich préssen;

2. (перашкодзіць дыханню) zúschnüren vt;

страх здушы́ў ёй го́рла die Angst schnürte ihr die Kéhle zu;

3. (падавіць, задушыць) erstícken vt, níederwerfen* vt, níederschlagen* vt, unterdrücken vt