besónder, besóndere a асаблі́вы, асо́бны;

im Besónderen у прыва́тнасці;

étwas Besónderes не́шта асаблі́вае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

exclusive

[ɪkˈsklu:sɪv]

adj.

1) асаблі́вы; выклю́чны

exclusive privileges — асаблі́выя прывіле́і

2) недасту́пны для ўсіх, з абмежава́ным до́ступам (пра шко́лу, клюб)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sónderlich

1. a асаблі́вы;

óhne ~e Lust без асаблі́вага жада́ння

2. adv:

nicht ~ не на́дта

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

different

[ˈdɪfrənt]

adj.

ро́зны, адро́зны, і́ншы; не такі́, незвыча́йны, асаблі́вы

This food has a different taste — Гэ́тая е́жа ма́е незвыча́йны смак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

séltsam a дзі́ўны; незвыча́йны; асаблі́вы;

ein ~es Betrágen дзі́ўныя паво́дзіны;

ein ~er Mensch дзі́ўны чалаве́к, дзіва́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

particular

[pərˈtɪkjələr]

1.

adj.

1) асо́бны; спэцыфі́чны

That particular chair is already sold — Якра́з то́е крэ́сла ўжо́ прада́дзенае

2) асаблі́вы, незвыча́йны, спэцыфі́чны

a particular friend — асаблі́вы, ве́льмі блі́зкі ся́бра

3) перабо́рлівы (у е́жы); патрабава́льны, дакла́дны

4) падрабя́зны, грунто́ўны

a particular account — падрабя́зная справазда́ча

2.

n.

дэта́ль f., пункт -у m.

•

- in particular

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

peculiar

[pɪˈkju:ljər]

adj.

1) дзі́ўны, дзіва́чны; незвыча́йны, асо́бны

2) асаблі́вы, своеасаблі́вы; спэцыфі́чны, уласьці́вы

This book has a peculiar value — Гэ́тая кні́га ма́е асаблі́вую ва́ртасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

special

[ˈspeʃəl]

adj.

1) адмысло́вы, спэцыя́льны

2) асаблі́вы, своеасаблі́вы

of special interest — асаблі́вага зацікаўле́ньня

3) э́кстраны, спэцыя́льны

special train — спэцыя́льны цягні́к

special edition — спэцыя́льнае выда́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

eminent

[ˈemɪnənt]

adj.

1) выда́тны; высо́капаста́ўлены (асо́ба)

2) незвыча́йны, асаблі́вы, рэ́дкі

a man of eminent fairness — надзвы́чай сумле́нны чалаве́к

3) высо́кі; узвы́шаны

4) узьня́ты, узьне́сены (над усі́м і́ншым)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

афарбо́ўка ж.

1. (дзеянне) Färbung f -, Färben n -s; Stréichen n -s, Ánstreichen n -s (сцяны і г. д.);

афарбо́ўка распыле́ннем Fárbspritzen n -s;

2. (колер) Fárbe f -, -n, Ton m -(e)s, Töne;

3. (асаблівы сэнс) Färbung f -, Nuance [´nўã:sə] f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)