Verbum

завярша́ць, завяршы́ць

1. (закончыць) vollénden vt; beénden vt, (áb)schlíeßen* vt, zum Ábschluss bríngen*;

2. (зрабіць верху чым-н.) zúspitzen vt;

завярша́ць стог den Schóber fértig máchen;

3. (з’явіцца канцом чаго-н.) beénden vt, krönen vt;

завярша́ць по́спехам mit Erfólg krönen;

завярша́ць спра́ву das Geschäft ábwickeln [ábschließen*]

няма́, няма́шака (разм.) прысл. безас. у знач. выкл. (адсутнічаць, бракаваць) es gibt nicht, es ist nicht da, es ist nicht vorhanden; es fehlt;

у мяне́ няма́ ча́су ich hábe kéine Zeit;

ніко́га няма́ níemand ist da;

◊

чаго́ там то́лькі няма́! was es da nicht álles gibt!

нячы́сты

1. únrein, nicht rein, únsauber, únreinlich; schmútzig (брудны);

2. (з дамешкам чаго-н.) verúnreinigt, verschmútzt; verfälscht (сфальсіфікаваны);

3. перан. (несумленны):

нячы́стая спра́ва éine únsaubere Geschíchte;

нячы́стае сумле́нне schléchtes Gewíssen;

4. (не зусім правільны) únrein, únsauber;

нячы́стае вымаўле́нне únsaubere Áussprache;

◊

быць нячы́стым на руку́ lánge Fínger háben

выпада́ць

1. (вывальвацца) (her)áusfallen* vi (s); heráusgleiten* vi (s); entgléiten* vi (s) (з чаго-н. D) (выслізнуць);

2. метэар. (пра ападкі) fállen* vi (s);

3. хім. áusscheiden* vi (s);

4. (на долю) zúfallen* vi (s); zutéil wérden (пра шчасце, гонар);

5. (здарацца) sein* vi (s)

паказа́льнік м.

1. (што служыць для паказвання чаго-н.) Zéiger m -s, -, Ánzeiger m; Schild n -(e)s, -er;

паказа́льнік даро́г Wégweiser m -s, -;

2. (даведачная кніга, даведачны спіс) Náchschlagewerk n -(e)s, -e; Regíster n -s, -; Verzéichnis n -ses, -se;

бібліяграфі́чны паказа́льнік Literatúrverzeichnis n, Literaturnachweis m

патрабава́ць

1. fórdern vt, verlángen vt;

2. (мець патрэбу) erfórdern vt; bedürfen* vi (чаго-н. G);

гэ́та патрабу́е ўва́гі das erfórdert Áufmerksamkeit;

патрабава́ць шмат ча́су viel Zeit beánspruchen;

гэ́та патрабу́е тлумачэ́ння das bedárf éiner Erklärung;

3. (выклікаць куды-н.) bestéllen vt; berúfen* vt; áuffordern zu kómmen

ама́тар м.

1. (ахвотнік да чаго-н.) Líebhaber m -s, -; Freund m -(e)s, -e;

ама́тар му́зыкі Musíkliebhaber m -s, -;

ён не ама́тар гавары́ць разм. er ist nicht gesprächig; er ist máulfaul;

2. (не прафесіянал) Amateur [-´tø:r] m -s, -e; Bástler m -s, -;

акто́р-ама́тар Láienspieler m -s, -

прыпе́рці

1. (прыставіць) ánlehnen vt; verspérren vt, verrámmeln vt (чым-н. mit D);

2. (прыціснуць) drücken vt, drängen vt (да чаго-н., an A);

◊

прыпе́рці каго-н. да сцяны́ j-n an die Wand drücken, j-n in die Énge tréiben*, j-m zu Léibe rücken

тру́сіць

1. разм. (палохацца) Angst háben (каго-н., чаго-н. vor D), sich fürchten (vor D); féige [kléinmütig] sein;

тру́сіць пе́рад небяспе́кай sich vor der Gefáhr verkríechen*;

2. (сыпкае) schütten vt;

3. (бегчы трушком) tráben vi (h, s);

4. (растрасаць) zerstréuen vt;

5. (трэсці) schütteln vt, rütteln vt

укусі́ць

1. (раніць, прычыніць боль) béißen* vt; stéchen* vt (пра насякомае);

◊

яка́я му́ха яго́ ўкусі́ла? разм. ≅ was ist ihm in die Króne gefáhren?, wélche Laus ist ihm denn über die Léber geláufen?;

2. (надкусіць) ánbeißen* vt;

3. разм. (з’есці, паесці чаго-н.) étwas éssen*, áufessen* vt