це́ста н.

1. кул. Teig m -(e)s;

здо́бнае це́ста Bútterteig m;

слаёнае це́ста Blätterteig m;

це́ста падыхо́дзіць der Teig geht auf;

2. (густая маса чаго-н.) (téigige) Másse f -, Brei m -(e)s, -e, Schlémpe f -, -n;

◊

быць з аднаго́ це́ста ≅ (пра людзей) gléichen [éines] Schláges sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)