Verbum

da

1. adv

1) там; тут, вось тут, вось;

wer ~? хто там?;

von ~ адту́ль;

hier und ~ тут і там, там і сям;

~ und ~ там-та і там-та (атрымаць і г.д.);

der Mann ~ вось гэ́ты чалаве́к;

~ hast du's!, ~ háben wir's! вось табе́ і на!

2) тут (пра час);

von ~ ab [an] з той пары́

2. cj

1) так як

2) калі́;

zu der Zeit, ~ er mit mir sprach у той час, калі́ ён са мной размаўляў

3) калі́, у той час як;

du spielst, ~ du árbeiten sólltest ты гуля́еш, у той час калі́ табе́ трэ́ба было́ б працава́ць

4):

~ sein быць у наяўнасці, прысу́тнічаць

Stélle f -, -n ме́сца, пункт;

etw. an die ríchtige ~ stéllen паста́віць што-н. на ме́сца;

an ~ (G, von D) заме́ст (каго-н., чаго-н.);

an j-s ~ tréten* замяшча́ць каго́-н.; стаць [заня́ць] чыё-н. ме́сца;

sich an j-s ~ versétzen паста́віць сябе́ на чыё-н. ме́сца;

nicht von der ~! ні з ме́сца!;

die Zahl 100 hat drei ~n 100 – трохзна́чны лік

2) ме́сца, уры́вак, ча́стка; мо́мант; паса́ж

3) ме́сца, паса́да, рабо́та, слу́жба;

sich um éine ~ bewérben* дабіва́цца ме́сца

4) шта́тная адзі́нка

5) інста́нцыя, устано́ва

6):

auf der ~ неадкла́дна;

an Ort und ~ sein быць на ме́сцы;

zur ~ sein вайск. прыбы́ць, з’яві́цца

bléiben* vi (s)

1) застава́цца; знахо́дзіцца;

am Lében ~ застава́цца жывы́м

2) застава́цца (кім-н.);

er bleibt mein Freund ён застае́цца маі́м ся́брам;

er bleibt sich ímmer gleich ён заўсёды ве́рны сабе́

3) (bei D) застава́цца (пры чым-н.);

bei séiner Méinung ~ застава́цца пры сваёй ду́мцы;

bei der Sáche ~ не адхіля́цца ад тэ́мы;

ich bléibe dabéi я насто́йваю на гэ́тым;

es bleibt dabéi! так вы́рашана!, так таму́ і быць!;

wo bleibt er? дзе гэ́та ён (цяга́ецца)?;

bléibe rúhig! будзь спако́йны!;

in Kontákt ~ захо́ўваць канта́кт;

~ lássen* vt пакіда́ць, не чапа́ць;

er sóllte das ~ lássen ён не паві́нен быў гэ́тага рабі́ць

Schúle f -, -n

1) шко́ла; вы́вучка;

bei j-m éine gúte ~ dúrchmachen перан. прайсці́ до́брую шко́лу ў каго́-н.;

die ~ besúchen, zur [in die] ~ géhen* хадзі́ць у шко́лу;

die höhere ~ сярэ́дняя навуча́льная ўстано́ва;

die allgeméinbildende ~ агульнаадукацы́йная шко́ла;

die ~ schwänzen прагу́льваць уро́кі;

héute ist kéine ~ сёння заня́ткаў у шко́ле няма́;

die ~ ist um zwei Uhr aus заня́ткі ў шко́ле канча́юцца а друго́й гадзі́не;

bei j-m in die ~ géhen* (на)вучы́цца ў каго́-н. чаму́-н.;

díeses Béispiel wird ~ máchen гэ́ты пры́клад пяро́ймуць мно́гія;

die hóhe ~ réiten* быць ездако́м вышэ́йшага кла́са

2) шко́ла, накіру́нак, ме́тад;

die romántische ~ раманты́чны накіру́нак;

◊

etw. aus der ~ pláudern вы́даць [вы́балбатаць] таямні́цу

Stand m -es, Stände

1) ме́сца, месцазнахо́джанне;

ein Sprung aus dem ~ скачо́к з ме́сца [без разбе́гу];

éinen gúten ~ bei j-m háben мець до́брую рэпута́цыю ў каго́-н.

2) стано́вішча, стан;

éinen schwéren ~ háben быць у ця́жкім стано́вішчы;

etw. (gut) im ~e erhálten* захо́ўваць што-н. у до́брым ста́не;

er ist im gúten ~e у яго́ до́бры стан здаро́ўя

3) узро́вень;

éinen hóhen ~ erréichen падня́цца на высо́кі ўзро́вень;

den ~ hálten* захо́ўваць узро́вень (тс. перан.)

4) курс (акцый)

5) гіст. сасло́ўе; перан. зва́нне, прафе́сія;

der drítte ~ трэ́цяе сасло́ўе;

ein Mann von ~ und Würden уплыво́вы [зна́тны] чалаве́к

6) кіёск, ларо́к

7) канто́н (Швейцарыі)

Hand f -, Hände рука́ (кісць);

~ voll жме́ня;

die fláche ~ дало́нь;

~ in ~ по́руч, ра́зам;

von ~ zu ~ з рук у ру́кі;

bei der ~ пад рукой;

an ~ (G) кіру́ючыся (чым-н.);

es liegt auf der ~ (гэ́та) я́сна;

fréie ~ háben мець свабо́ду дзе́яння;

das hat ~ und Fuß гэ́та до́бра праду́мана, гэ́та абгрунтава́на;

álle Hände voll zu tun háben разм. мець про́цьму [бе́зліч] спраў;

die ~ im Spiel háben быць заме́шаным у чым-н.;

◊

von der ~ in den Mund lében разм. ледзь зво́дзіць канцы́ з канца́мі;

unter der ~ 1) выпадко́ва, з наго́ды; з рук (купіць); з-пад крыса́ (прадаць); 2) упо́тай, тайко́м; 3) заадно́, між і́ншым (зрабіць што-н.)

ángehen*

1. vt

1) мець дачыне́нне (да каго-н.), даты́чыцца (чаго-н.);

was geht das dich an? яка́я табе́ да гэ́тага спра́ва?;

was mich ángeht… што (да)ты́чыцца мяне́…

2) пачына́ць;

éinen Streit ~ пачына́ць спрэ́чку

2. vi (s)

1) пачына́цца;

die Schúle ist schon ángegangen уро́кі (у шко́ле) ужо́ пачалі́ся

2) пачына́ць псава́цца [загніва́ць]

3) пуска́ць карані́;

die Pflánze geht nicht an раслі́на не прыжыва́ецца

4) загара́цца, запа́львацца; уключа́цца (пра электрычнасць)

5) адзява́цца, нала́зіць (пра вопратку, абутак)

6):

das geht nicht an! так не́льга!, гэ́та недапушча́льна!;

das geht noch an гэ́та яшчэ́ куды́ ні было́;

wie geht das an? як гэ́та мо́жа быць?

ánsehen* vt

1) (па)глядзе́ць (на каго-н., на што-н.); разгля́дваць (каго-н., што-н.);

j-n schief ~ ко́са глядзе́ць на каго́-н.;

sich (D) etw. ~ разгляда́ць, глядзе́ць, агляда́ць што-н.;

ich hábe mir díesen film ángesehen я паглядзе́ў гэ́ты фільм

2) (für, als A) прыма́ць, лічы́ць (за каго-н., што-н.);

sich für j-n ~ lássen* выдава́ць сябе́ за каго́-н.

3):

etw. mit ~ быць гледачо́м [све́дкам] чаго́-н.;

ich will es nicht länger mit ~ я не хачу́ гэ́тага больш цярпе́ць

4) (D) ба́чыць, заўважа́ць (па кім-н.);

man sieht es dir an па табе́ гэ́та ба́чна

ríchten

1. vt

1) накіро́ўваць; звярта́ць; наво́дзіць;

éine Fráge an j-n ~ звярта́цца да каго́-н. з пыта́ннем;

etw. geráde ~ выпро́стваць [выраўно́ўваць] што-н.;

éinen Brief an j-n ~ накірава́ць [адрасава́ць] каму́-н. пісьмо́

2) прыво́дзіць у пара́дак;

ríchte déine Kléider! прывядзі́ сябе́ ў пара́дак!

3) тэх. вывяра́ць, нала́джваць, рыхтава́ць

4) (а)судзі́ць; пакара́ць;

j-n zu Grúnde [zugrúnde] ~ загубі́ць каго́-н.

2. ~, sich

1) кірава́цца (чым-н.), прытры́млівацца (чаго-н.)

2) звярта́цца (да каго-н. – an A)

3) быць накірава́ным;

sich in die Höhe ~ вы́прастацца, уста́ць

4) вайск. раўня́цца;

richt' euch! раўня́йся! (каманда)

5):

sich selbst ~ пако́нчыць з сабо́ю