Verbum

змага́цца

1. (біцца, ваяваць) kämpfen vi (за што-н. für, um A), ríngen* vi (um A); (супраць чаго-н. gégen A, mit D);

2. спарт. wétteifern неаддз. vi, wéttstreiten* аддз. vi (толькі inf)

адвучы́цца

1. (ад чаго-н.) verlérnen vt (наўмысна), sich (D) etw. ábgewöhnen (наўмысна); ábkommen* vi (s) (von D);

адвучы́цца ад дурно́й звы́чкі éine schléchte Gewóhnheit áblegen;

2. (закончыць навучанне) áuslernen vi, fértig studíeren

абабра́цца

1. (ад шалупіння і пад.) geschält wérden;

2.:

не абабра́цца (чаго-н.) sich nicht rétten können*(vor D); nicht fértig wérden (mit D);

не абабра́цца бяды́ das Únheil nicht los wérden können*

лю́стра​^II н.

1. Spíegel m -s, -;

2. (адлюстраванне) Spíegelbild n -(e)s, -er; Spíegelung f -, -en;

3. (паверхня чаго-н.) Spíegel m -s, -; Fläche f -, -n;

крыво́е лю́стра Zérrspiegel m, Vexíerspiegel [vɛ-] m

прычыні́цца​^I

1. (паслужыць прычынай чаго-н.) der Grund sein (für A);

2. разм. (здарыцца) geschéhen* vi (s), vórfallen* vi (s), vórkommen* vi (s); passíeren vi (s);

прычыні́лася бяда́ es gescháh [passíerte] ein Únglück

стрыва́ць

1. (вытрымаць) áushalten* vt, ertrágen* vt; dúlden vt, erdúlden vt (сцярпець);

стрыва́ць кры́ўду éine Kränkung hínnehmen* [über sich (A) ergéhen lássen*];

2. (устрымацца ад чаго-н.) an sich (A) hálten*; sich behérrschen

сцерагчы́

1. (вартаваць) bewáchen vt; betréuen vt, behüten vt, überwáchen vt (каго-н.);

2. (падпільноўваць) láuern vi (каго-н. mit A);

3. (засцерагаць) schützen vt; vórbeugen vi (ад чаго-н. D), verhüten vt