адвучы́цца

1. (ад чаго-н.) verlérnen vt (наўмысна), sich (D) etw. ábgewöhnen (наўмысна); ábkommen* vi (s) (von D);

адвучы́цца ад дурно́й звы́чкі éine schléchte Gewóhnheit áblegen;

2. (закончыць навучанне) áuslernen vi, fértig studíeren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)