Ding n -es, -e

1) рэч

2) спра́ва, акалі́чнасць

3) разм. дзяўчы́н(к)а;

vor állen ~en перш за ўсё;

gúter ~e sein быць у до́брым настро́і;

das árme ~ небара́ка;

◊

áller gúten ~e sind drei ~ ≅ Бог тро́йцу лю́біць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fléiß m -es стара́ннасць, руплі́васць;

mit ~ ру́пна, стара́нна;

~ üben быць стара́нным;

◊

viel ~ auf etw. (A) verwénden прыкла́сці вялі́кія намага́нні да чаго́-н.;

óhne ~ kein Preis ≅ трэ́ба нахілі́цца, каб з ручая́ напі́цца; як бу́дзеш рабі́ць, так і бу́дзе радзі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tee m -s, -s чай, гарба́та;

éine Tásse ~ ку́бак гарба́ты;

stárker ~ мо́цная гарба́та;

den ~ zíehen lássen* даць настая́цца гарба́це;

◊

ábwarten und ~ trínken! разм. (кры́ху) больш цярпе́ння!;

im ~ sein разм. быць пад му́хай;

séinen ~ háben [kríegen] атрыма́ць ад варо́т паваро́т

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überéinstimmen vi (mit D)

1) супада́ць (з чыім-н. меркаваннем і да т.п.)

2) адпавяда́ць;

Náchfrage und Ángebot stímmen überéin по́пыт адпавяда́е прапано́ве

3) пагаджа́цца, быць у зго́дзе;

ich stímme mit ihm überéin я по́ўнасцю зго́дзен з ім

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tie

[taɪ]

1.

v., tied, tying

1) зьвя́зваць, перавя́зваць, перавя́заць; прывя́зваць

to tie a package — зьвяза́ць паку́нак

to tie a dog to a tree — прывяза́ць саба́ку да дрэ́ва

2) завя́зваць

tie one’s apron strings — завяза́ць матузы́ фартуха́

to tie one’s shoes — зашнурава́ць чараві́кі

3) Figur. быць зьвя́заным, прывя́заным

to be tied to one’s job — быць зьвя́заным пра́цай

4) атрыма́ць нічы́йны вы́нік

The two teams tied — Кама́нды згуля́лі ўнічыю́

2.

n.

1) ву́зел -ла́ m.

2) шнуро́к -ка́ m., вяро́ўка, пры́вязь f.

3) бант -а m.

4) га́льштук -а m.

5) су́вязь f.; по́вязі pl. only

family ties — сяме́йныя по́вязі

6) шпа́ла f. (на чыгу́нцы)

7) ро́ўная ко́лькасьць галасо́ў; нічыя́ f., ро́зыгрыш -у m. (у гульні́)

•

- tie down

- tie in

- tie up

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

streng

1. a

1) стро́гі, суро́вы;

gégen j-n [mit j-m] ~ sein быць стро́гім да каго́-н. [з кім-н.]

2) стро́гі, суро́вы;

~es Klíma суро́вы клі́мат;

im ~sten Sínne des Wórtes у буква́льным сэ́нсе сло́ва;

j-n ~ [in ~er Zucht] hálten* трыма́ць каго́-н. у во́жыкавых рукаві́цах [у ціска́х];

~ néhmen* vt быць акура́тным [абавязко́вым]

3) во́стры, рэ́зкі (пра пах, смак)

2. adv стро́га;

sie ist ~ nach der Móde gekléidet яна́ апра́нута стро́га па мо́дзе;

auf das [aufs] ~ste найстражэ́йшым чы́нам;

~ genómmen ула́сна ка́жучы, стро́га ка́жучы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinschlagen*

1. vt

1) забіва́ць

2) разбіва́ць

3) заго́ртваць

4) ісці́ (якім-н. шляхам)

2. vi

1) удара́ць, папада́ць (пра маланку, снарад)

2) мець по́спех, быць хо́дкім;

das schlägt nicht in mein Fach ein гэ́та не па майму́ абся́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Mángel I m -s, Mängel

1) (an D) няста́ча (чаго-н.), адсу́тнасць, дэфіцы́т (чаго-н.);

~ an Zeit брак ча́су

2) недахо́п, дэфе́кт;

Mängel bei der Árbeit недахо́пы ў рабо́це;

óhne ~ sein быць бездако́рным

3) бе́днасць, гале́ча;

~ léiden* цярпе́ць няста́чу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пайсці́

1. géhen* vi (s);

ён пайшо́ў у го́сці er ist j-n besúchen gegángen (да каго-н.); er macht éinen Besúch;

пайшлі! géhen wir!;

не пайсці́ на кары́сць kéinen Nútzen [Ségen] bríngen*;

пайсці́ на што-н. sich auf etwas éinlassen*;

◊

калі на то́е пайшло́ wenn es drauf ánkommt;

2. перан. (узяць пачатак) stámmen vi (s), ábstammen vi (s), hérstammen vi (s), entstámmen vi (s) (D) (быць родам);

◊

далёка пайсці́ перан. es weit bríngen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дзі́кі

1. (першабытная стадыя развіцця) primitív [-´ti:f] (пра людзей);

2. (не прыручаны, не культываваны) wild, wild lébend [wáchsend]; úngezähmt (звер); nicht gezüchtet (расліна); únberührt (прырода);

3. (неабжыты, занядбаны) verwíldert;

дзі́кая мясцо́васць Wíldnis f -, -se, wíldes Land;

4. перан. (неўтаймаваны, шалёны) wild, roh, úngezügelt;

дзі́кія но́равы róhe [wílde] Sítten pl;

5. перан. (сарамлівы) schüchtern, scheu, ménschenscheu;

◊

быць у дзі́кім захапле́нні héllauf begéistert sein (ад каго-н., чаго-н. von D);

дзі́кая ду́мка ein únsinniger [wáhnsinniger] Gedánke;

дзі́кі боль rásender Schmerz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)