streng

1. a

1) стро́гі, суро́вы;

ggen j-n [mit j-m] ~ sein быць стро́гім да каго́-н. [з кім-н.]

2) стро́гі, суро́вы;

~es Klma суро́вы клі́мат;

im ~sten Snne des Wrtes у буква́льным сэ́нсе сло́ва;

j-n ~ [in ~er Zucht] hlten* трыма́ць каго́-н. у во́жыкавых рукаві́цах [у ціска́х];

~ nhmen* vt быць акура́тным [абавязко́вым]

3) во́стры, рэ́зкі (пра пах, смак)

2. adv стро́га;

sie ist ~ nach der Mde geklidet яна́ апра́нута стро́га па мо́дзе;

auf das [aufs] ~ste найстражэ́йшым чы́нам;

~ genmmen ула́сна ка́жучы, стро́га ка́жучы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)