Verbum

hören

1. vt, vi чуць, слу́хаць;

Vórlesungen ~ слу́хаць ле́кцыі;

ich hábe sie síngen ~ я чуў, як яна́ пяе́;

er lässt nichts von sich ~ аб ім нічо́га не чува́ць;

j-m zu ~ gében* даве́сці да чыйго́-н. ве́дама;

das lässt sich ~ гэ́та до́бра ска́зана; аб гэ́тым мо́жна пагавары́ць

2. vi (auf a) слу́хацца (каго-н.), прыслухо́ўвацца (да чаго-н.);

auf j-s Rat ~ слу́хацца чыёй-н. пара́ды

bíeten*

1. vt

1) прапано́ўваць; дава́ць; выяўля́ць;

j-m den Arm ~ узя́ць каго́-н. пад руку́;

j-m die Hand zur Begrüßung ~ працягну́ць [пада́ць] каму́-н. руку́ для прывіта́ння

2) выяўля́ць;

schwáche Séiten ~ выяўля́ць слабы́я ме́сцы

3) дава́ць адпо́р, ака́зваць супраціўле́нне;

dem König Schach ~ шахм. аб’яві́ць шах каралю́;

er lässt sich (D) álles ~ яго́ мо́жна знява́жыць як хо́чаш, у яго́ няма́ пачуцця́ ўла́снай го́днасці

2. ~, sich выпада́ць (пра зручныя моманты);

es bot sich éine günstige Gelégenheit вы́даўся зру́чны вы́падак

wild a

1) дзі́кі;

ein ~es Schwein дзік;

das Pferd wúrde ~ конь спужа́ўся

2) дзі́кі, першабы́тны; некрану́ты;

ein ~er Bart разлахма́чаная барада́

3) дзі́кі, буя́ны; шалёны;

ganz ~ auf etw. (A) sein разм. мо́цна жада́ць чаго́-н.;

~ wérden ашале́ць, уз’ю́шыцца, раззлава́цца;

da könnte man ~ wérden! разм. мо́жна звар’яце́ць [з глу́зду з’е́хаць]!

4) бу́рны, бурлі́вы (пра мора, час)

5) неарганізава́ны; нелега́льны (пра гандаль);

éine ~e Éhe свабо́дны [незарэгістрава́ны] шлюб;

◊

die Wílde Jagd, das Wílde Heer ням. міф. дзі́кае палява́нне, чарада́ [пло́йма] дзі́кіх паляўні́чых [браканье́раў]; міф. ду́шы паме́рлых

bezíehen*

1. vt

1) абця́гваць, пакрыва́ць; аббіва́ць (мэблю);

Bétten neu ~ мяня́ць пасце́льную бялі́зну

2) пераязджа́ць (на новую кватэру); займа́ць (кватэру)

3) займа́ць (пасаду, пазіцыі і г.д.);

die Wáche ~ заступа́ць у караву́л

4) выпі́сваць, зака́зваць (газету, тавар);

zu ~ durch j-n мо́жна атрыма́ць у каго́-н.

5) атры́мліваць (даходы)

6) (auf A) адно́сіць (да каго-н., чаго-н., на чый-н. рахунак);

auf sich (A) ~ прыма́ць на свой раху́нак

2. ~, sich (auf A)

1) спасыла́цца (на каго-н., што-н.)

2) (auf A) адно́сіцца (да каго-н., чаго-н.), даты́чыцца (каго-н., чаго-н.)

ságen vt

1) гавары́ць, каза́ць;

man sagt ка́жуць;

das lässt sich leicht ~ ! лёгка каза́ць!;

geságt – getán сказа́ў – зрабі́ў;

wie man zu ~ pflegt як ка́жуць, як гаво́рыцца, як той каза́ў;

so zu ~ так бы мо́віць;

wenn man so ~ darf калі́ мо́жна так сказа́ць [вы́разіцца];

das muss man ~ гэ́та трэ́ба прызна́ць;

dagégen ist nichts zu ~ су́праць гэ́тага не прыхо́дзіцца пярэ́чыць;

j-m etw. ~ lássen* перада́ць каму́-н. (на словах, праз трэцюю асобу);

lássen Sie sich geságt sein! ма́йце гэ́та на ўва́зе, по́мніце пра гэ́та! (з пагрозай);

sich (D) etw. nicht zwéimal ~ lássen* не застаўля́ць сябе́ ўпро́шваць;

damit ist álles geságt гэ́тым усё ска́зана;

es ist nicht zu viel geságt без перабо́льшвання мо́жна сказа́ць

2) зна́чыць;

das hat nichts zu ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць;

◊

ságe und schréibe літара́льна, сло́ва ў сло́ва; сама́е ма́лае са́ма менш, ні даць, ні ўзяць;

ságe und schréibe húndert Éuro пішу́ про́піссю: сто е́ўра;

das hat mich, ságe und schréibe, húndert Éuro gekóstet я за гэ́та заплаці́ў ні мно́га, ні ма́ла – сто е́ўра;

ich hábe ihn, ságe und schréibe, zéhnmal gefrágt я пыта́ўся ў яго́ літара́льна дзе́сяць разо́ў;

er hat hier nichts zu ~ ён тут не распараджа́ецца

schlíeßen*

1. vt

1) зачыня́ць

2) запіра́ць, замыка́ць;

j-n in die Árme ~ абня́ць каго́-н.

3) рабі́ць высно́ву, выво́дзіць;

was ~ Sie daráus? яку́ю высно́ву Вы ро́біце адсю́ль?;

daráus ist zu ~, dass… адсю́ль мо́жна зрабі́ць высно́ву, што…

4) змыка́ць (рады)

5) заключа́ць (шлюб, дагавор, умову);

éinen Vergléich ~ прыйсці́ да пагадне́ння

2. vi

1) зачыня́цца (пра дзверы і да т.п.)

2) зака́нчвацца, канча́цца (пра заняткі, спектакль);

die Schúle schließt um zwei (Uhr) заня́ткі ў шко́ле канча́юцца ў дзве гадзі́ны

3. ~, sich

1) зачыня́цца (пра дзверы)

2) (an A) далуча́цца, прымыка́ць (да чаго-н.), межава́ць (з чым-н.)

wie

1. adv як, які́м чы́нам;

~ machst du das? як ты гэ́та ро́біш?;

~ sehr? як мо́цна? (любіць, радавацца);

~ alt ist er? ко́лькі яму́ гадо́ў?;

~ stark ist die Grúppe? ко́лькі чалаве́к у гру́пе?;

~ geht es Íhnen? як Вы ма́ецеся [адчува́еце сябе́]?;

~ bítte? праба́чце, што Вы сказа́лі?;

~ dem auch sei як бы там ні было́;

sei dem, ~ es wólle! няха́й бу́дзе так, як бу́дзе!;

~ óben як ска́зана вышэ́й;

~ viel ко́лькі, як шмат

2. cj

1) як;

weiß ~ Schnee бе́лы як снег;

so schnell ~ möglich як мо́жна [разм. мага́] хутчэ́й;

das ist so gut ~ sícher гэ́та (зусі́м) так [напэўна];

~ man's nimmt у зале́жнасці ад таго́, як на гэ́та паглядзе́ць [як да гэ́тага ста́віцца]

2) як, напры́клад, а менаві́та

3) які́