sgen vt

1) гавары́ць, каза́ць;

man sagt ка́жуць;

das lässt sich leicht ~ ! лёгка каза́ць!;

gesgt – getn сказа́ў – зрабі́ў;

wie man zu ~ pflegt як ка́жуць, як гаво́рыцца, як той каза́ў;

so zu ~ так бы мо́віць;

wenn man so ~ darf калі́ мо́жна так сказа́ць [вы́разіцца];

das muss man ~ гэ́та трэ́ба прызна́ць;

daggen ist nichts zu ~ су́праць гэ́тага не прыхо́дзіцца пярэ́чыць;

j-m etw. ~ lssen* перада́ць каму́-н. (на словах, праз трэцюю асобу);

lssen Sie sich gesgt sein! ма́йце гэ́та на ўва́зе, по́мніце пра гэ́та! (з пагрозай);

sich (D) etw. nicht zwimal ~ lssen* не застаўля́ць сябе́ ўпро́шваць;

damit ist lles gesgt гэ́тым усё ска́зана;

es ist nicht zu viel gesgt без перабо́льшвання мо́жна сказа́ць

2) зна́чыць;

das hat nichts zu ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць;

sge und schribe літара́льна, сло́ва ў сло́ва; сама́е ма́лае са́ма менш, ні даць, ні ўзяць;

sge und schribe hndert uro пішу́ про́піссю: сто е́ўра;

das hat mich, sge und schribe, hndert uro gekstet я за гэ́та заплаці́ў ні мно́га, ні ма́ла – сто е́ўра;

ich hbe ihn, sge und schribe, zhnmal gefrgt я пыта́ўся ў яго́ літара́льна дзе́сяць разо́ў;

er hat hier nichts zu ~ ён тут не распараджа́ецца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)