Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

уснащать

несовер.

1) (оснащать) аснашчаць

(оборудовать) абсталёўваць

уснащать лодку — аснашчаць (абсталёўваць) лодку

2) перен. прыпраўляць

аздабляць

уснащать свою речь вычурными оборотами — аздабляць (прыпраўляць) сваю мову вычварнымі зваротамі

уснащаться

страд.

1) аснашчацца

абсталёўвацца

2) прыпраўляцца

аздабляцца

см. уснащать

уснащённый

1) аснашчаны

абсталяваны

2) прыпраўлены

аздоблены

см. уснастить

уснуть

совер. заснуць, мног. пазасынаць

усобица

ист. усобіца, -цы жен.

усовершенствование

удасканаленне, -ння ср.

(неоконч. действие) удасканальванне, -ння ср.

усовершенствованность

удасканаленасць, -ці жен.

усовершенствованный

прич., прил. удасканалены

усовершенствовать

1) совер. удасканаліць

2) несовер. удасканальваць

усовершенствоваться

1) совер. удасканаліцца

2) несовер. возвр., страд. удасканальвацца