Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

укатка

жен.

1) (действие) уезджванне, -ння ср., аб’езджванне, -ння ср., абабіванне, -ння ср., утрамбоўка, -кі жен.

2) звальванне, -ння ср., увальванне, -ння ср.

см. укатать 1, 2

3) (снаряд для укатывания дороги) каток, -тка муж.

укатчик

укатчык, -ка муж.

укатчица

укатчыца, -цы жен.

укатывание

1) уезджванне, -ння ср., аб’езджванне, -ння ср., абабіванне, -ння ср., утрамбоўванне, -ння ср.

2) (о войлоке) звальванне, -ння ср., увальванне, -ння ср.

см. укатывать I

укатывать

I несовер. (к укатать)

1) (дорогу) уезджваць, аб’езджваць, абабіваць, утрамбоўваць

2) (войлок) звальваць, увальваць

II несовер. (к укатить)

1) (угонять, катя) каціць

(выкачивать) выкочваць

(откачивать) адкочваць

(куда-либо) закочваць

2) (уезжать) разг. ехаць

(выезжать) выязджаць

(отъезжать) ад’язджаць

(куда-либо) заязджаць

укатываться

I несовер.

1) (о дороге) уезджвацца, аб’езджвацца, абабівацца, утрамбоўвацца

2) (о войлоке) звальвацца, увальвацца

3) страд. уезджвацца, аб’езджвацца, абабівацца, утрамбоўвацца

звальвацца, увальвацца

см. укатывать I

II несовер.

1) (закатываться куда-либо) каціцца

выкочвацца

адкочвацца

закочвацца

2) страд. каціцца

выкочвацца

адкочвацца

закочвацца

см. укатывать II 1

укачанный

1) укалыханы, закалыханы

2) укалыханы, загайданы

см. укачать

укачать

совер.

1) (усыпить) укалыхаць, закалыхаць

ребёнка быстро укачали — дзіця хутка ўкалыхалі (закалыхалі)

2) (измучить качкой) безл. укалыхаць, загайдаць

меня на пароходе укачало — мяне на параходзе укалыхала (загайдала)

укачаться

(от качки) разг. укалыхацца, угайдацца

укачивать

несовер.

1) (усыплять) укалыхваць, закалыхваць

2) (измучивать качкой) безл. укалыхваць, загойдваць

см. укачать