Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

тромбон

муз. трамбон, -на муж.

тромбонист

трамбаніст, -та муж.

тромбонный

трамбонны

тромбообразование

мед. тромбаўтварэнне, -ння ср.

тромбофлебит

мед. тромбафлебіт, -ту муж.

тромбоцит

физиол. трамбацыт, -ту муж.

трон

трон, род. трона муж.

тронный

тронны

тронная речь — тронная прамова

тронутый

I прич.

1) (прикосновением) крануты

2) (задетый) зачэплены

3) (сдвинутый) парушаны

4) (попорченный) прост. крануты

папсаваны

прымарожаны

см. тронуть I

II прич.

1) (растроганный) узрушаны, узварушаны, крануты, расчулены

2) (ненормальный, психически больной) разг. ненармальны

тронуть

I совер.

1) (прикоснуться) крануць

2) прям., перен. (задеть) зачапіць

3) (сдвинуться с места, отправиться в путь) рушыць

см. трогать I

4) (попортить) прост. крануць, папсаваць

(о морозе — ещё) прымарозіць

мороз тронул деревья — мароз крануў (прымарозіў) дрэвы

плесень слегка тронула сыр — цвіль злёгку папсавала сыр

II совер. (вызвать глубокие чувства) узрушыць, узварушыць, крануць, расчуліць

см. трогать II