Verbum

троежёнство

траяжэнства, -ва ср.

троекратно

нареч. тры разы, трохкратна

троекратный

трохразовы, трохкратны

троеперстие

рел. трохперсце, -ця ср.

троеперстный

трохперсцевы

троерукий

трохрукі

троечник

(об учащемся) разг. троечнік, -ка муж.

троечница

разг. троечніца, -цы жен.

троечный

троечны

троить

несовер.

1) (соединять по три, страивать) траіць, стройваць

троить нитки — траіць (стройваць) ніткі

2) (делить натрое) разг. траіць

троить чурбаны — траіць цурбаны

3) (увеличивать втрое, утраивать) уст. траіць, утройваць, патройваць

троить цену — траіць (утройваць, патройваць) цану

4) с.-х. траіць

троить пар — траіць папар