Verbum

суетливо

нареч. мітусліва

суетливость

мітуслівасць, -ці жен.

суетливый

мітуслівы

суетность

книжн. марнасць, -ці жен., нікчэмнасць, -ці жен.

суетный

уст. марны, нікчэмны

суетня

мітусня, -ні жен., беганіна, -ны жен.

сужать

несовер. звужаць, звужваць

сужаться

возвр., страд. звужацца, звужвацца

суждение

ср.

1) (действие) меркаванне, -ння ср., разважанне, -ння ср.

см. судить 2

2) (мнение, заключение) меркаванне, -ння ср., думка, -кі жен.

3) (в логике) суджэнне, -ння ср.

суждено

безл. в знач. сказ. суджана, наканавана