страждущий
уст.
1) прич. які (што) пакутуе
2) прил. пакутны
стражник
ист. стражнік, -ка муж.
страз
спец. страз, род. стразу муж.
стразовый
стразавы
страивание
стройванне, -ння ср.
страивать
несовер. стройваць
страиваться
страд. стройвацца
страна
жен.
1) (местность, край) краіна, -ны жен., край, род. краю муж., старонка, -кі жен.
в жарких странах — у цёплых краях
2) (государство) краіна, -ны жен.
Страна Советов — Краіна Саветаў
по всей стране — па ўсёй краіне
страны света геогр. — кірункі свету
странгуляция
мед. странгуляцыя, -цыі жен.
страница
старонка, -кі жен.