старшой
прост.
1) (по возрасту) старэйшы
2) (по званию, должности) старшы
3) сущ. старшы, -шага муж.
старый
в разн. знач. стары
старая лошадь — стары конь
старый друг — стары друг
старые книги — старыя кнігі
старое удостоверение — старое пасведчанне
старая истина — старая ісціна
старая монета — старая манета
старый режим — стары рэжым
старый текст — стары тэкст
старый-престарый — вельмі стары
по старой памяти — па старой памяці
стар и мал — стары і малы
Старый свет — Стары свет
старый конь борозды не портит — стары вол баразны не псуе, стары вол баразны не скрывіць, у старой печы агонь добра гарыць, сівы, але маю сілы
старого воробья на мякине не проведёшь — старога вераб’я на мякіне не падманеш
старьё
ср. собир. разг. старызна, -ны жен.
стаскать
совер. разг. (стащить) сцягнуць, мног. пасцягваць
(сволочь) звалачы, мног. пазвалакаць
стаскивание
1) сцягванне, -ння ср.
звалаканне, -ння ср.
2) зношванне, -ння ср., сцягванне, -ння ср.
см. стаскивать
стаскивать
несовер.
1) в разн. знач. сцягваць
звалакаць
2) (сносить в одно место или куда-либо) зносіць, сцягваць