Verbum

сочинение

ср.

1) (действие) складанне, -ння ср., складванне, -ння ср.

стварэнне, -ння ср.

пісанне, -ння ср.

см. сочинять 1

2) (действие) выдумлянне, -ння ср., прыдумлянне, -ння ср.

хлусня, -ні жен., ілганне, -ння ср., (после гласных) лганне, -ння ср.

см. сочинять 2

3) (действие) злучэнне, -ння ср.

см. сочинять 3

4) (литературное произведение) твор, род. твора муж.

собрание сочинений — збор твораў

философское сочинение — філасофскі твор

5) (школьное упражнение) сачыненне, -ння ср.

классное сочинение — класнае сачыненне

сочинение на тему — сачыненне на тэму

6) грам. злучэнне, -ння ср.

сочинение предложений — злучэнне сказаў

сочинённый

1) складзены, мног. паскладаны, паскладваны

створаны

напісаны

2) выдуманы, прыдуманы

3) злучаны

см. сочинить

сочинитель

1) уст. пісьменнік, -ка муж., літаратар, -ра муж.

2) (лгун) разг. пісака, -кі муж., выдумшчык, -ка муж.

сочинительница

1) уст. пісьменніца, -цы жен., літаратарка, -кі жен.

2) (лгунья) разг. пісака, -кі жен., выдумшчыца, -цы жен.

сочинительный

грам. злучальны

сочинительский

1) уст. пісьменніцкі

2) разг. выдумшчыцкі

сочинительство

ср.

1) уст. (литературное творчество) пісьменніцтва, -ва ср.

2) разг. выдумка, -кі жен., выдумванне, -ння ср., хлусня, -ні жен., ілганне, -ння ср., (после гласных) лганне, -ння ср.

сочинить

совер.

1) (составить, сложить) скласці

(создать) стварыць

(написать) напісаць

2) (выдумать) выдумаць, прыдумаць

(соврать) схлусіць, салгаць

3) грам. злучыць

сочинский

сочынскі

сочинять

несовер.

1) (сопоставлять, слагать) складаць, складваць

(создавать) ствараць

(писать) пісаць

2) (выдумывать) выдумляць, прыдумляць

(врать) хлусіць, ілгаць, (после гласных) лгаць

3) грам. злучаць