согласие
ср.
1) згода, -ды жен.
дать согласие на что-либо — даць згоду на што-небудзь
жить в согласии — жыць у згодзе
прийти к согласию — прыйсці да згоды
в согласии — у адпаведнасці (з чым), паводле (чаго), згодна (з чым)
в согласии с правилами — у адпаведнасці з правіламі, паводле правіл, згодна з правіламі
2) (соразмерность) зладжанасць, -ці жен.
(гармония) гармонія, -ніі жен.
согласительный
пагаджальны
согласительная комиссия — пагаджальная камісія
согласиться
1) (на что) згадзіцца, пагадзіцца
2) (договориться, условиться) пагадніцца
согласно
I нареч.
1) (дружно, единодушно) згодна, дружна, зладжана
2) (стройно) зладжана
(гармонично) гарманічна
II предлог с дат. (сообразно, соответственно) адпаведна
(чаму), у адпаведнасці
(з чым)
згодна (з чым), паводле (чаго)
поступать согласно с законом — рабіць адпаведна закону, паводле закона, згодна з законам
согласно закону — згодна з законам, у адпаведнасці з законам, адпаведна закону, паводле закона
согласный
I 1) (выражающий согласие) згодны
2) (совпадающий с чем-либо) адпаведны (чаму)
2) (стройный) зладжаны
(гармоничный) гарманічны
II лингв.
1) прил. зычны
согласные звуки — зычныя гукі
2) в знач. сущ. зычны, -нага муж.
согласование
1) узгадненне, -ння ср., пагаджэнне, -ння ср.
2) грам. дапасаванне, -ння ср.
согласованно
нареч. узгоднена, пагоджана