Verbum

благозвучность

жен. см. благозвучие

благозвучный

мілагучны

благой

I уст. добры

II обл. (сумасбродный, блажной) дурны, шалёны

кричать (орать и т.п.) благим матом — крычаць немым голасам

благолепие

ср. книжн. уст. прыгажосць, -ці жен.

хараство, -ва ср.

благолепный

прыгожы

благомыслящий

прил. уст. дабрамысны

благонадёжно

нареч. добранадзейна

благонадёжность

уст.

1) палітычная надзейнасць, добранадзейнасць, -ці жен., добранамернасць, -ці жен.

2) надзейнасць, -ці жен., пэўнасць, -ці жен.

благонадёжный

1) (политически) уст. палітычна надзейны, добранадзейны, добранамерны

2) (надёжный) надзейны

(достоверный) пэўны

будьте благонадёжны уст. — будзьце ўпэўнены (пэўны), не сумнявайцеся

благонамеренно

нареч. добранамерна