Verbum

благовоние

ср. книжн.

1) пах, род. паху муж., пахучасць, -ці жен., духмянасць, -ці жен.

2) (ароматические вещества) духмяныя рэчывы

благовонный

пахучы, духмяны

благовоспитанность

жен. добрае выхаванне

благовоспитанный

добра выхаваны

благовременный

своечасовы

благоглупость

жен. ирон. глупства, -ва ср.

недарэчнасць, -ці жен.

благоговейно

нареч. з глыбокай пашанай, з глыбокай павагай

благоговейный

поўны глыбокай пашаны, поўны глыбокай павагі

благоговение

ср. глыбокая пашана, глыбокая павага

благоговеть

несовер. ставіцца з глыбокай пашанай (з глыбокай павагай)